Bashom Shahid
Ammo bugun biz musulmonlar Umar, Ali, Xolid, Toriq, Sa’d va boshqa jasur insonlarning vorislari va izdoshlarimiz emasmi? Unda o‘sha g‘ayrat qayerda qoldi? Bugungi xorlik qayerdan kelib chiqdi? Nega bunday bo‘ldi?
Haqiqat shuki, islomiy jamiyatimizga zarar yetkazgan, ummatimizni zaiflashtirgan va birlik hamda ittifoqimizga putur yetkazgan eng birinchi omil maqsad va yo‘nalishning yo‘qolishidir. Holbuki, bu ummat faqat bitta buyuk maqsadga erishish uchun vujudga kelgan edi.
Islom ummatining maqsadi Alloh taoloni ibodat qilish va insonlarni bandalarga bandalikdan chiqarib, olamlar Parvardigoriga bandalik qilish sari yetaklashdir. Ummatning birligi va hamjihatligi aqida va da’vat asosida bo‘lishi kerak; rang, irq, vatan, hudud, qavm va qabila asosida emas.
Ammo afsuski, buyuk bir risolat uchun paydo bo‘lgan ummat arzimas va dunyoviy maqsadlarga berilib ketdi va bu ulug‘ maqsaddan chetda qoldi. Bu hol islomiy mamlakatlar kichik-kichik davlatlarga bo‘linib ketganida yuz berdi. Har bir hududda zaif va irodasiz hokimlar paydo bo‘ldi; ularning butun g‘ami mansab, saltanat va taxtni saqlab qolishdan iborat bo‘ldi. Ularning yagona maqsadi moddiy manfaat va hukmronlik umrini uzaytirish edi.
Mana shu maqsad bilan yoshlar qariydi, bolalar esa shu fikr bilan ulg‘ayadi. Bolaga berilishi lozim bo‘lgan birinchi dars shudir: maqsadingni unutma! Sen bu dunyoga Alloh taologa ibodat qilish uchun kelgansan.
Xulosa qilib aytganda, bugungi davrda ummatning dardi ham, davosi ham bitta: dastlabki yo‘lga qaytish, Qur’oni Karim bo‘lgan ilohiy arqonga mahkam yopishish va insonlarni Alloh taolo ularni yaratgan haqiqiy maqsad sari yetaklashdir. Ushbu qismda va keyingi qismlarda musulmonlarning zaiflashish sabablari qisqacha bayon qilinadi.
Musulmonlar zaiflashishining ayrim sabablari quyidagilardan iborat:
- Aqida va amalda zaiflik:
Musulmonlarning zaiflashishiga sabab bo‘lgan eng birinchi omil aqida va amaldagi zaiflikdir. Ba’zi musulmonlar izzat va qudratni moddiy narsalarda hamda kofirlar bilan do‘stlashishda deb biladilar. Kimki izzat va kuchni maxluqdan va kofirlardan izlasa, aslida uning aqidasi zaiflashgan bo‘ladi. Aqida va amali zaif bo‘lgan kishi esa dunyoda ham, oxiratda ham muvaffaqiyatga erisha olmaydi.
Bugun musulmonlarning amallari qanchalik zaiflashganini ko‘rib turibmiz: masjidlar bor, ammo namozxonlar yo‘q; Qur’oni Karim bor, ammo uni tilovat qilish va tafakkur etish yo‘qolib bormoqda; mol-dunyo mavjud, ammo Alloh yo‘lida ehson va sadaqa juda kam. Qisqacha aytganda, ularning butun g‘ami nafs istaklarini qondirish bo‘lib qolgan. Qalblarida iymon, muhabbat va ibodat o‘rnini dunyoga muhabbat va mayda istaklarni qondirish egallagan.
Qachonki musulmonlarning aqidasi va amali zaiflashsa, ular butun dunyo nazarida ham zaif bo‘lib ko‘rinadi. Hayotning barcha sohalarida o‘zlarini kofirlarga bog‘liq deb biladilar, kufr olamiga bo‘ysunish va itoatni qabul qiladilar. Iqtisodiy va ilmiy sohalarda moddiy nuqtai nazardan boshqa millatlardan orqada qoladilar. Hatto o‘z tabiiy boyliklari ustidan nazoratni yo‘qotadilar, o‘z yurtlarini himoya qilishga qodir bo‘lmaydilar va tarixiy zolimlar nazorati ostida qoladilar.
Bugun musulmonlar butun kuch-qudratini yo‘qotgan. Jahon miqyosidagi adolatsiz tashkilotlarda kofirlar bilan yonma-yon o‘tirganlar esa musulmonlarga qarshi qilinayotgan zulm va jinoyatlarni na bayon etishga, na fosh qilishga qodir bo‘lib qolganlar.