Shekib Ehsan
9-sentyabr 1400 yil bu kun so‘nggi uyatli amerikalik askar mag‘lubiyatini tan olgan holda pok Afg‘oniston tuprog‘idan chiqib ketgan edi. Bu kun nafaqat qon bilan qilichga qarshi, imon bilan vahshiyatga qarshi g‘alaba kunini bildirardi, balki bu xalqning ulkan kuchlarga va bo‘sh da’volarga qarshi iroda ramzi edi; dushman esa kuch va pul bilan butunlay yo‘q qilsa bo‘ladigan madaniyat borligini sezmagan edi bu madaniyat xalqning ruhiga singib ketgan edi.
Bu kun harbiy bosqinning tugashini ko‘rsatardi, lekin aslida bu katta jangning boshlanishi edi: g‘arbiy bosqinchidan tafakkur va madaniyat maydonini qaytarib olish. Bosqinchi g‘alaba qilmagan bo‘lsa ham, o‘z g‘oyalarining zaharini jamiyatga singdirgan edi.
20 yillik Afg‘onistondagi bosqin faqat harbiy hujum emas edi; ular bilan madaniy bombardimon ham olib keldi. Ular rang-barang tarmoqlar, chet el qadriyatlarini singdirish va bu yurtning asl mohiyatiga begona bo‘lgan hayot tarzlarini targ‘ib qilish orqali avlodlarni tarbiyalashni maqsad qilgan edilar shunda ular o‘z tarixiy sharafidan va qat’iy imonidan begona bo‘lib qoladi, va dunyo oldida mujohidlarni «terrorist» sifatida ko‘rsatishga urinardi, xalqning muqaddas jihod va qarshiligini esa bir guruh zo‘ravonligiga aylantirardi.
Ammo jangning tub qatorlarida, bir qo‘lida Qur’oni Karim, boshqa qo‘lida qurol tutgan yoshlar nafaqat tanklarga qarshi turdi, balki madaniy hujumga ham qarshilik ko‘rsatdi; ularning imoni bu hujumga qarshi mustahkam devor bo‘ldi.
Endi katta harbiy g‘alabaga qaramay, vazifamiz tugamadi: dushman askari ketgan bo‘lsa ham, jang maydoni endi boshqa sohalarga kengaydi kitob, maktab, media, san’at va internet makonlariga.
Dushman mag‘lub bo‘ldi, lekin barcha imkoniyatlari bilan o‘z g‘oyalarini murakkab yo‘llar orqali jamiyatga singdirishga urinmoqda; u yoshlarimizni bo‘sh moddiy fikrlar bilan aldashga, ummat birligini firib bilan buzishga, va mujohidlarning eng katta quroli bo‘lgan dini g‘ururni unutishga urinadi.
Endi dini olimlar, yozuvchilar, shoirlar, universitet professorlari va har bir ozod afg‘on uchun mas’uliyat avvalgidan ham og‘irroq. Biz mujohidlar jang maydonida ko‘rsatgan jasorat bilan madaniy va tafakkuriy jang maydoniga kirishimiz zarur; biz asl mazmunli kontent yaratish, islomiy-afg‘on qadriyatlarini tiklash, milliy va diniy asosda ta’lim tizimini mustahkamlash, va kuchli tafakkur markazlarini yaratishga muhtojmiz.
Bugungi jang tafakkur va qalblarni qaytarib olish jangi. Xabardor bo‘laylik! Dushman endi turli yuz va firibkor til bilan qaytmasin; 9-sentyabr g‘alabasi bizga shuni o‘rgatdi: hech qanday kuch xalqning birlik irodasiga qarshi tura olmaydi. Endi bu iroda maydonga ko‘chirilishi zarur — maydon esa dushman bizning tafakkur ustidan hukm o‘rnatishga urinayotgan maydon bo‘lishi kerak.
Bugun Afg‘oniston Islomiy Amirlik hukmronligi ostida nafaqat harbiy mustaqillikni nishonlash, balki katta tafakkur va madaniy mustaqillik loyihasini ilgari surish imkoniga ega. Bu, jonlarini fido qilgan shohidlarning hurmatini eng ulug‘ tarzda ifodalaydi.
Keling, kelajak avlod Afg‘onistonda ozod, iftixorli, mustahkam o‘zlik bilan va chet el madaniyatiga muhtoj bo‘lmagan holda yashashiga kafolat beraylik. 9-sentyabr bosqinning tugashini bildirgan bo‘lsa, ammo ulkan mas’uliyatning boshlanishi ham edi Afg‘onistonni hech qachon boshqa kuchlar va begona soyasi ostida bo‘lmagan yurtga aylantirish mas’uliyati.
