Hilol Sovati
Bir paytlar Islom markazi shiori bilan paydo bo‘lgan Pokiston tizimi bugun mintaqada asossizlik va beqarorlikning asosiy omillaridan biri sifatida qaralmoqda. Xalq manfaatlarini himoya qilishi kerak bo‘lgan bu hokimiyat amalda pora oluvchi generallar va hokimiyatga intilgan siyosatchilarning quroliga aylangan ular faqat o‘z kuchi va boyligini saqlashni maqsad qilgan.
Pokiston armiyasi, davlat chegaralarini himoya qiluvchi sifatida tanilgan bo‘lsa-da, birovga rahm ko‘rsatmaydigan zulmkor bir guruhga aylangan; bu armiyaning suiqasd va zulmlari Balochiston, Pokhtun va Kashmir aholisiga nisbatan keng ko‘lamda davom etmoqda. Balochistondagi jinoyatlar shunchalik keng tarqalanki, xalqaro inson huquqlari tashkilotlari ularni sokin genotsid deb atashadi; har kuni Balochiston cho‘llarida yoshlarning jasadlari topilmoqda va har haftada o‘ndan ortiq kishi majburan yo‘qoladi.
Kashmirdagi vaziyatda ham Pokiston armiyasi va unga yordam beruvchi yarim harbiy guruhlar nafaqat mintaqaning beqarorligiga sabab bo‘lgan, balki begunoh kashmirliklarga azob-uqubat olib kelgan. Terrorizm bilan o‘yin o‘ynayotgan bu rejim butun mintaqaning xavfsizligini jiddiy xavf ostiga qo‘ygan.
Ichki siyosat hatto tashqi siyosatdan ham yomon; tizimli korrupsiya, ish bilan ta’minlashdagi keskin pasayish, narxlarning keskin ko‘tarilishi va uzluksiz elektr hamda gaz ta’minotidagi uzilishlar oddiy odamlar hayotini do‘zaxga aylantirgan. Shu bilan birga generallar va siyosatchilar hashamatli saroylarda yashayotganda, oddiy fuqarolar kunlik nonini topish uchun mashaqqatli kurashga majbur.
Pokiston xalqining noroziligi kundan-kunga o‘smoqda; Balochiston, Sind va Xaybar-Paxxonxvada xalq harakatlari tobora kuchaymoqda. Xalq endi muammoning ildizi Islomoboddagi korruptsiya tizimi ekanini yaxshi anglab yetmoqda. Bosqinchi hukumat, qotil armiyasi shiorlari bugun mamlakatning har bir mintaqasidan eshitilmoqda.
Rejim xalq e’tiborini chalg‘itish uchun doimo tashqi dushman yaratishga harakat qiladi, lekin bu taktika endi samarali emas; pokistonliklar dushman ichkarida ularning chegaralari ichida joylashgan, milliy boylikni talovchi va yigit-yoshlarni o‘rttik urushlarda qurbon qiluvchi korrupt tizim ekanini anglagan.
Afg‘oniston ushbu rejimning yovuz siyosatlaridan eng ko‘p zarar ko‘rgan mamlakatlardan biridir; bu rejim uzun yillardan beri radikal guruh ISHID ni qo‘llab-quvvatlab, Afg‘oniston xavfsizligini tahdid ostiga qo‘ygan. Do‘stlik nomi ostida u o‘z qo‘shnilarini tizimli ravishda zaiflashtirib kelmoqda.
ISHID kabi vahshiy guruhlarni qo‘llab-quvvatlash bu rejimning rasmiy siyosatiga aylangan va xalqdan yig‘ilgan soliqlar aylanib guruhni qurollantirish va o‘qitishga sarflanadi, Pokiston razvedkasi esa yarim harbiylarni yetishtiruvchi markazga aylangan; pokistonlik generallar esa bu harakatlarni yashirin jihod deb faxr bilan atashadi.
Xalqaro hamjamiyat tushunishi kerakki, bugungi Pokiston qonun ustuvor davlat emas; u zo‘ravonlikni tashqi siyosat vositasi sifatida ishlatadigan harbiy-siyosiy mafiya hisoblanadi. Bu rejim jinoyatlarini davom ettirar ekan, Janubiy Osiyoda tinchlik va barqarorlik mumkin emas.
Endi xalqaro hamjamiyat ushbu jinoyatlarga barham berish vaqtidir; pokistonliklar ham uyg‘onib, bu korrupt tizimni tarix axlatxonasiga uloqtirishlari lozim. Pokistonning kelajagi xalqning bu tizimga qarshi kurashi va haqiqiy xalqchil boshqaruvni barpo etilishiga bog‘liq shunday boshqaruvgina xalq manfaatini chin dildan himoya qilishi mumkin. Faqat shu holatda Pokiston mintaqada xavfsiz va haqiqiy islomiy davlatga aylanishi mumkin.
