Bahond
Xavorijlar ummat o‘rtasida tarqoqlik solib, Hazrati Aliga itoatsizlik qilishdan to‘xtamadilar.
Balki, bularning ustiga, Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamning sahobalarining shahid bo‘lishlarini o‘zlari uchun yaxshilik va baxt manbai deb bildilar.
Ularda shaytoniy xislatlar bor edi, ular orasida hayrat va g’urur ko’p edi.
Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning sahobalariga hurmat va odob ularning qalblaridan olib tashlangan edi. Ular shahidliklarida Allohning roziligini izladilar.
Ularning birortasi ham xushmuomalalik degan narsani bilmas edi; To ular orasida hurmat-e’tibor, xushmuomalalik bo‘lmaguncha, ko‘pincha bir-birlariga xunuk laqablar qo‘yib, bir-birlarini kufrda ayblashardi. Bu yuzaki farq keyinchalik ularni bir necha guruhlarga ajratdi.
Xorijiylarning ko‘pchiligi shahvoniy nafs va munosabatlarga shu qadar duchor bo‘lganlarki, bu munosabatlar evaziga eng yaxshi sahobalarni shahid qilganlar.
