Abdulbasir Umari
Isroil va Pokiston ma’lum bir davrda yagona maqsad uchun qanday paydo bo‘lgan bo‘lsa, bugun ham o‘tmishdagidek bir maqsad musulmonlarni qirish, islomga qarshi kurash va genotsid yo‘lida tezlik va shiddat bilan harakat qilmoqda. Islom ummatining turli hududlarida saraton kabi paydo bo‘lgan bu ikki “birodar” davlat musulmonlarni qirishda hech qanday harakatdan tiyilmadi.
Ikki kun oldin Ramazon oyi boshlanishidan avval Islomiy amirlik kuchlari Pokistonning qonxo‘r va tag‘ut rejimi askarlaridan bir nechtasini ozod qilgan edi. Buning evaziga bu noshukr va haqni tan olmaydigan rejim hayvonlarcha yo‘l tutib, sionistik rejim harakatlariga taqlidan yarim tunda begunoh bolalar va panohsiz ayollarning suyaklarini nishonga oldi, Qur’oni karim nusxalarini yoqdi va diniy madrasalarni vayron qildi.
Shu kunlarda Yaqin Sharqda Isroil yana bir islomiy tanaga ya’ni Eronga hujumlar uyushtirib, u yerda ham musulmonlarni qirishga qo‘l urdi. Har ikki “Isroil rejimi” musulmonlarning muborak oyiga, bolalar va begunoh insonlariga hech qanday e’tibor qilmadi. O‘zini yahudiy deb ataydigan Isroil Eronga hujum qildi, o‘zini musulmon deb biladigan Pokiston harbiy rejimi esa ko‘r va shafqatsiz bombardimonlarida hatto o‘sha yahudiylardan ham o‘zib ketdi.
Endi hayit yaqinlashar ekan, bu noshukr rejim yana Isroilning odatiga ergashib, har yili hayit arafasida Masjid al-Aqsoda musulmonlarni shahid qilishi, G‘azoda klinikalarni nishonga olishi va mo‘minlar bayramini motamga aylantirishiga o‘xshab, bu hayvonsifat armiya va uning jinoyatchi rahbarlari ham Afg‘oniston poytaxti Kobuldagi giyohvandlarni davolash markazini nishonga olib, yuzlab begunoh bemorlarni shahid qildi va yarador etdi.
Isroil G‘azodagi yirik shifoxonalarni an-Nosir, ash-Shifo, Shohadou al-Aqso va boshqalarni nishonga olganida, darhol o‘zining media xodimlari orqali bu shifoxonalar ostida go‘yoki Hamas kuchlari borligi haqida da’vo qilardi va shunga o‘xshash bahonalar keltirardi. Ya’ni ular hech qachon “biz shifoxonani nishonga olmadik” degan darajada yolg‘on gapirmas edi. Ammo bu “Sharqiy Isroillar” shifoxonani nishonga olganida, barcha jurnalistlar va OAVlar shifoxona, yaradorlar va shahidlarni birma-bir tasvirga oldi. Butun dunyo shifoxonani ko‘rdi va davolanmay qolgan bemorlarning o‘z qonida azob ichida yotganiga guvoh bo‘ldi. Shundan keyin Pokiston harbiy rejimining uyatsiz so‘zlovchilari: “Biz Kobuldagi harbiy markazlarni nishonga oldik”, deb bayonot berdi.
Barcha bu jinoyatlar shuni isbotlaydiki, Pokiston va Isroilning paydo bo‘lishi yagona maqsad musulmonlarni qirish va islomga qarshi kurash uchun bo‘lgan. Ammo Pokiston harbiy rejimi bilib qo‘ysin: afg‘onlar hech qachon o‘z shahidlarining qonini arzimas deb bilmagan va uning qasosini unutmagan. Kim Kobulning izzati, shon-shuhrati va g‘ururiga past nazar bilan qaragan bo‘lsa va bu muqaddas islomiy tuproqqa qadam qo‘ygan bo‘lsa, biz uni o‘z qoniga g‘arq qilganmiz, onalarni motamga solganmiz, otalarni yig‘latganmiz va mo‘min Kobulning qasosini bir necha barobar qilib qaytarganmiz.
Bular Muhammad Fotih ajdodlarining avlodlaridir ular Konstantinopol devorlarida salibchilarning go‘shti va toshlarini manjaniqlar bilan parchalaganlar. Bular Sulton Mahmud G‘aznaviyning nevaralaridir ular Sind, Panjob va Hindda bosqinchilarning ko‘ksiga o‘q sanchgan, boshlarini nayzaga ilib Somnat ibodatxonasigacha olib borgan va u butni parcha-parcha qilganlar. Bular o‘sha otalarning farzandlaridirki, Mayvandning ikki qonli jangida ingliz mustamlakachilarining qonini dashtlarga oqizgan, g‘oziylar bog‘larini shu bilan sug‘organ va ularni uylariga haydab kirganlar. Ular sharqiy bosqinchilarga bosh suyaklaridan qadah qilib ichirgan va minglab askarlarni qilichlari ostida halok qilganlar.
Bular o‘sha mulla sohib tarbiyalagan askarlardirki, ular amerikalik tag‘utga qattiq azob tatib ko‘rsatgan, uning qo‘l-oyoqlarini kesgan va uni ko‘rish hamda hid bilish qobiliyatidan mahrum qilgan. Ular bularning barchasini bo‘sh qo‘l va ozgina imkoniyatlar bilan amalga oshirib, sizning xo‘jayinlaringizni mana shunday ahvolga tushirganlar. Hali kech emas siz ham o‘sha xo‘jayinlaringizning ayanchli taqdiriga duch kelishingiz mumkin. Bemor shahidlarning qasosi juda og‘ir bo‘ladi. Bu islomiy geografiya kengayadi va vayron bo‘lgan “Islomobod” o‘rnida yana bir “Islomobod” barpo etiladi. Shayx sohibning go‘zal lashkarlari qarshisida hech qanday sekulyar yoki dinsiz iflos kuch to‘siq bo‘la olmaydi va mazlum xalqlar sizning zulmingiz panjasidan ozod bo‘ladi, inshaAlloh!
