Xalil Tasel
Pokiston harbiy rejimi o‘zining qora tarixi davomida nafaqat Pokiston xalqi talab va ehtiyojlariga javob bera olmadi, balki doimo zo‘ravonlik, qo‘rquv uyg‘otish va barcha insoniy tamoyillarga zid harakatlar orqali o‘zini qudratli ko‘rsatishga hamda xorijiy xo‘jayinlaridan maqtov va imtiyoz olishga urinib kelgan. Tarix shuni ko‘rsatadiki, bu rejim hozirgacha o‘z yurti va xalqi uchun milliy faxr keltirmagan; aksincha, AQSh, Angliya va boshqa qudratli davlatlardan moliyaviy yordam va imkoniyatlar olish maqsadida o‘z fuqarolari va qadriyatlari hisobidan savdo qilgan. Natijada ichki norozilik eng yuqori darajaga yetdi va bu norozilik Tehrik-e-Tolibon Pokiston (TTP), Balochiston Ozodlik Armiyasi (BLA) va boshqa guruhlar shaklida namoyon bo‘ldi.
Pokiston harbiy rejimi mamlakat tashqi siyosatining ham eng katta dushmani hisoblanadi va uning qiyofasini xalqaro maydonda savdogar, yollanma qotil hamda terrorchi proksi guruh sifatida namoyon etgan. Uning so‘nggi sharmandali qadami mazlum G‘azo va uning xalqini himoya qilish o‘rniga bosqinchi Isroilni qo‘llab-quvvatlashini e’lon qilishi bo‘ldi. Bunday harakatni sog‘lom aql egalari oqlay olmaydi. Bu holat tabiiydir, chunki harbiy rejim bilan Isroil o‘rtasida mohiyatan farq yo‘q: har ikkisi ham yollanma guruhlardan tashkil topgan qurolli tuzilmalar bo‘lib, ularning ortida sionizmni qo‘llovchi yahudiy savdogarlar, nasroniy sarmoyadorlar va yirik kompaniyalar turadi. Ularning maqsadi islom va musulmonlarning farovonligi hamda birligini to‘sishdir. Ular na tamoyillarni, na qonunlarni va na xalqaro bitimlarni tan oladi; asosiy maqsadlari pul topish, noqonuniy kuchni kengaytirish va harbiy tajovuzni yoyishdir.
Rejimning eng so‘nggi vahshiyona harakatlaridan biri muborak Ramazon oyining onlari ichida Nangarhor va Paktia viloyatlarida ko‘r-ko‘rona amaliyot o‘tkazishi bo‘ldi. Butun dunyo ko‘rdiki, bu da’volar yolg‘on edi: na biror xorijiy qurolli shaxs o‘ldirildi va na biror rasmiy yoki davlat muassasasi yo‘q qilindi. Aksincha, o‘nlab afg‘on fuqarolari — ayollar, bolalar va keksalar halok bo‘ldi.
Nangarhorning Bihsud hududida bir tinch fuqaroning uyi vayron qilinishi va uning ko‘z yoshlari har qanday vijdonli inson qalbini larzaga soladi. Insoniy vijdon bunday jinoyatning iftor va ro‘za paytidagi faryodini ko‘tara olmaydi. Shunga qaramay, harbiy rejim go‘yoki o‘z dushmanlari va “terrorchilar”ni nishonga olganini da’vo qilmoqda. Holbuki, bugungi Afg‘oniston terrorchilar panohgohi emas. Aslida ular o‘z dushmanlari sifatida Afg‘oniston xalqini ko‘rmoqda. Bir tomondan bechora muhojirlarni majburan chiqarib yuborishadi, hatto uylarini buzishadi; ikkinchi tomondan esa Afg‘oniston hududida ham ularni shafqatsizlarcha nishonga olishadi. Bunday ishni dunyodagi hech bir qonun yoki kitob oqlay olmaydi.
Afg‘oniston Mudofaa vazirligi ochiq bayon qildiki, bunday harakatlar javobsiz qolmaydi va munosib vaqtda javob beriladi bu so‘z afg‘on mujohid xalqining ishonchi va qarashini ifodalaydi. Pokiston xalqi ham anglamog‘i kerakki, Afg‘oniston Islomiy Amirligi va jabr ko‘rgan afg‘on xalqi doimo haq tomonida bo‘lgan va hech qachon Pokistonga qarshi noqonuniy harakat qilmagan. Aksincha, aynan harbiy rejim o‘z xalqiga ichkarida rahm qilmagan va tashqarida ham mamlakat nomiga yaxshi obro‘ qoldirmagan. Shu sababli u nafrat uyg‘otgan va kamdan-kam davlat undan yaxshi xotira eslaydi.
Bugungi Afg‘oniston endi avvalgi davlat emas uning taqdirini AQSh yoki NATO belgilamaydi, va hokimiyat yashirin yoki oshkora manfaatlar sababli bunday harakatlar oldida sukut saqlamaydi. Aksincha, bugungi Afg‘oniston har qachongidan kuchliroq, o‘zini himoya qilish qudratiga ega, mustaqil pozitsiya va qarashga ega hamda shubhasiz o‘z mudofaa salohiyatini saqlab qoladi va javob qaytaradi.
Haqiqat shuki, harbiy rejim hali ham bu voqelikni tan olmayapti; o‘z noto‘g‘ri siyosati va oqibatlarini boshqalarga yuklamoqda. Bu siyosat Pokistonning qora tarixini tozalay olmaydi. Eng yomoni, bu rejim islom va musulmonlar nomidan nomaqbul savdolar qilgan va Islomni badnom qilish uchun har qanday murosaga tayyor bo‘lgan. Holbuki, afg‘on musulmon xalqi doimo Islomni qadrlagan, hech qachon uni savdo vositasiga aylantirmagan, doimo qurbonlik qilgan va shahidliklarga boy uzoq tarixga ega.
Shuni unutmaslik kerakki, Ramazon oqshomlarida shahid bo‘lgan afg‘on bolalari va onalarining faryodi behuda ketmaydi. Islomiy Amirlik tizimi shahidlar vorisi sifatida har qanday holatda ham o‘z xalqini himoya qiladi. Maqolda aytilganidek: Chumolining o‘limi yaqinlashganda, unga qanot chiqadi. Endi ishonch bilan aytish mumkinki, Pokiston harbiy rejimining tanazzul kunlari yaqinlashmoqda va ilohiy adolat ham Pokiston xalqidan, ham bu yollanma qotillardan hisob so‘raydi.
Pokistonning fuqaroviy hukumati, o‘zini davlat boshqaruvi vakili deb atar ekan, endi xalq ko‘ziga tuproq sepmasligi va ochiq aytishi kerakki, u general Munir va AQSh razvedka tuzilmalari bosimi ostida yashamoqda. Bu hukumat nomigagina mavjud bo‘lib, hatto o‘z mamlakati ichida ham boshqaruv va fuqarolarini himoya qilish salohiyatiga ega emas; muammolarni boshqalarga yuklaydi va o‘ziga sun’iy qiyofa yasaydi.
