Aslam Baloch
Ikki kun oldin Al-Mirsod shunday xabar tarqatdiki, unga ko‘ra Xayber-Paxtunxva viloyatining Orakzay hududida Muhammad Iqbol ismli shaxs noma’lum kishilar tomonidan o‘ldirilgan. Muhammad Iqbol Pokiston razvedkasi bilan bog‘liq muhim shaxslardan biri bo‘lib, u Doesh (ISHID) unsurlari bilan doimiy aloqada bo‘lgan va ular bilan muvofiqlashib kelgan.
Boshqacha aytganda, u bir vaqtning o‘zida ham ISI a’zosi, ham ISHID bilan bevosita hamkorlik qilgan shaxs edi. U bir tomondan ISHID unsurlariga qulayliklar yaratgan, ularga tayyorgarlik bergan, maqsadlar belgilab bergan va ularni operatsiyalarga yo‘naltirgan bo‘lsa, ikkinchi tomondan bu ishlarning barchasini ISI ko‘rsatmalari asosida amalga oshirgan.
Uni razvedka tuzilmalari va ISHID unsurlari o‘rtasidagi ko‘prik deb atash mumkin; ammo uning roli faqat shunga cheklanmagan u o‘zi ham bir turdagi qo‘mondon va rejalashtiruvchi bo‘lgan. U ISI uchun rejalar tuzgan, so‘ng o‘sha rejalarni ushbu guruhlarga yetkazgan va shu yo‘l bilan o‘z maqsadlarini amalga oshirishga uringan.
So‘nggi kunlarda Xayber-Paxtunxvaning mashhur ulamolaridan biri, minglab shogirdlar yetishtirgan, ko‘plab madrasalarni ziynatlagan va mamlakatning taniqli hadis ustozi Mavlono Muhammad Idris oydin kunda, bozorda nishonga olinib shahid qilindi. Uning shahid bo‘lishi bilanoq ISHID ushbu suiqasd uchun javobgarlikni o‘z zimmasiga oldi. Shu bilan birga Pokiston hukumati norasmiy shaxslar orqali bu voqeani siyosiy maqsadlarda ishlatishga harakat qildi. Ammo Muhammad Iqbolning o‘ldirilishi va uning har ikki tomon bilan aloqalari fosh bo‘lishi kuchli va shov-shuvli haqiqatlarni ochib berdi.
Mamlakat ichida va hatto butun dunyoda buzg‘unchilik tarqatayotgan ISHID unsurlari hech bir musulmonni o‘z zararidan omon qoldirmagan. Ular vahshiylikning eng yuqori darajasiga yetgan, zulm va yovuzlikning yangi usullarini kashf etgan. Ular Allohning solih bandalariga balo kabi tushadi. Masjid va madrasalarni vayron qilish ularning kasbiga aylangan, dindor insonlarni esa maxsus nishonga oladi. Ular insoniyatga ochiq dushman bo‘lib, odamlarni tiriklayin yoqish, portlatish va jasadlarni kulga aylantirish kabi dahshatli usullarni qo‘llaydi. Bola o‘g‘irlash, o‘ldirish va yo‘ldan ozdirish ular uchun tizimli vazifaga aylangan. Ayollarni tahqirlash va shafqatsiz qatllar ularning odatiy jinoyatlaridir.
Umuman olganda, qo‘rquv, vahshiylik va zulm timsoliga aylangan bu guruh Muhammad Iqbol bilan bog‘liq fosh etilishlar orqali Pokiston hukumati va uning razvedka idoralari tomonidan qo‘llab-quvvatlanishini ko‘rsatdi. ISHID unsurlari bevosita ularning ko‘rsatmalari asosida harakat qilmoqda. Bu birinchi marta emas bunday aloqalar haqida oldin ham ko‘p bor xabarlar chiqqan.
Karachidan tortib Xayber-Paxtunxva va Balochistongacha so‘nggi bir yil ichida ko‘p marta noma’lum shaxslar ISHID a’zolarini nishonga olgan va bu orqali ularning ma’lumotlari ham fosh bo‘lgan. Ularning aloqalari ochilgan, razvedka idoralari va davlat xodimlarining roli birma-bir oshkor bo‘lgan.
Hatto ba’zi holatlarda davlat idoralari qo‘lga olingan ISHID a’zolarini keyin bular bizning odamlarimiz, ularga tegmanglar deb ozod qilish buyrug‘ini bergan.
Bu holat shu darajada ochiq bo‘lganki, Pokiston siyosiy rahbariyati ham ommaviy nutqlarda bunga ishora qilgan.
Savol shuki: nega davlat idoralari bunday ikkiyuzlama siyosat yuritadi? Bir tomondan xavfsizlik yo‘q deya faryod qiladi, qo‘shni davlatlarni ayblaydi, ikkinchi tomondan esa aynan o‘sha idoralar eng vahshiy guruhlarni parvarish qiladi va ularga boshpana beradi.
Tira hududi aholisi ochiq aytadiki, bizning uylarimiz bo‘shatiladi va keyin ISHID a’zolariga beriladi. Demak, bu harakatlarning asl maqsadi nima?
Xavfsizlik idoralari o‘z hududida beqarorlik yaratib, qo‘rquv muhitini saqlamoqchimi?
Haqiqatni biladigan insonlarni yo‘q qilish orqali o‘z rejalarini yashirmoqchimi?
Yoki xalq qonidan foyda va imtiyoz olishni kuchaytiryaptimi?
Yoki avval o‘zlari beqarorlik yaratib, keyin “jabrlanuvchi” sifatida ko‘rinishga urinyaptimi?
Bu savollar jiddiy o‘ylab ko‘rilishi kerak.
Oxir-oqibat, Pokiston harbiy rejimi baland ovoz bilan terrorizmga qarshi kurashayotganini aytadi, Eron, Afg‘oniston va Hindistonni ayblaydi, hatto o‘z xalqlarini ham qamaydi va o‘ldiradi. Ammo haqiqat ochilganda, aynan eng xavfli guruhlar o‘sha idoralar soyasida harakat qilayotgani ma’lum bo‘ladi.
Shunda savol yana qaytadi: hamma qarshi kurashyapmiz degan terrorizm aslida qayerdan o‘sib chiqmoqda?