باز ماه ربیع شد و بهانهء ترتیب یافت تا در یاد بهارِ انسانیت کلمات شکسته ای در کنار هم قرار بگیرند ؛ اما بدور از اِغراق باید مَثَل معروف عرب را یاد آور گردید که : “ما إن مدحت محمدا بمقالتي لكن مدحت مقالتي بمحمد” انصافا ما مسلمانان وقتی شایسته و زیبا می گردیم که یادی از سرورمحبوب ، سید و سالار انبیا ، برگزیده ذات یکتا ، حضرت محمد مصطفی – صلی الله علیه و سلم – داشته باشیم ؛ او رحمت للعالمین بود ، شرافت روی زمین بود ، امام انبیاء – علیهم السلام – بود ، اُسوهء انسانیت بود ، نماد تقوی و هدایت ، جوهر عزت و کرامت ، خلاصه و چکیده رحمت های خاص حضرت حق ، بهترین ، کاملترین ، صادق ترین و شریف ترین انسان روی زمین بود .
محمد – صلی الله علیه و سلم – نامش زیبا ، یادش عشق ، وجودش نور ، کلامش هدایت ، نگاهش رحمت ، لبخندش بهشت ، ندایش حق ، استدلالش معجزه ، قدمش مبارک ، زندگی اش آرامش ، محبتش ایمان ، اخلاقش قرآن ، یارش صحابه و صحابه اش بهترینِ زمان بود .
حضرت محمد – صلی الله علیه و سلم – بهترین فرزند آدم ، فرمانبردارترین بنده الله – جل جلاله – خدا ترس ترین بشرِ روی زمین ، مهربان ترین مخلوق خداوند ، شاکرترین ، عفیف ترین ، پاکدامن ترین ، باوفاء ترین ، خوش سخن ترین ، دلسوز ترین ، با وقارترین ، مخلص ترین و عابد ترین بنده الله – جل جلاله – بودند .
حضرت محمد – صلی الله علیه و سلم – در تمام عمر پر خیر و برکتش همواره دنبال رضای حق بوده و همه سعی و تلاش آن جناب ، در مسیر هدایت مستقیم مردم از سوی کاینات بسوی ربِّ کاینات ، صرف شده است ؛ ایشان همواره دنبال فراهم نمودن اسباب خشنودی الله جل جلاله کوشیده اند و در حیات پربَهای شان ؛ انسانیت ، شرف ، جوانمردی ، ایثار ، اُلفت ، اخوّت و محبت را به انسانیت آموخت ، او بزرگمردی بود که بزرگمنشی را در بهترین شکل ممکن به آدمها یاد داد ، او ارزش ها را نشان داد و راهای ارزشمند شدن در پیش الله جل جلاله و بندگان نیکبخت و نیک سیرت را به تمام عالَم ، در واضح ترین الفاظ و کلمات سبق داد .
او – صلی الله علیه و سلم – سخاوتمند و بخشاینده بود ، مهربان و با عطوفت ، خاکی و متواضع ، سنجیده و با درایت ، فهیم و با حکمت ، منبع مردانگی و شهامت ، سرچشمه پاکی ها و رحمت ها ؛ او کسی بود که به خوشی اش ، الله متعال خوشحال می شد و به خشمش غضب الله جل جلاله نازل می گردید ، او کسی بود که الله جل جلاله او را برتر و بهتر همه هستی و عالم خواندَش و در مقامی بالاتر از فرشتگان مقرّب نشاندَش ، و نوازشی بر تراز همه انبیاء و اولیاء دادَش .
چه بگوییم از کسیکه حمدش را به بهترین الفاظ خدا گفته ، وصفش را در زیباترین اوصاف قرآن بیان داشته ، ذکرش را در ملاء اعلی فرشتگان ورد نموده ، یادش را پاکان در سینه ها محفوظ داشته ، در حریمش بهترین انسانها قربان گشته ، در فضایلش طولانی ترین متن ها نوشته گردیده ، خوبان از بیان خوبی هایش عاجز مانده ، شاعرانِ جگرسوخته و عاشقان کوی او ، موزون ترین قصیده ها را در وصفش سروده اند و …
نمی توان بیشتر از آن در وصف پیامبر عزیز اسلام – صلی الله علیه و سلم – چیزی گفت که سعدی – علیه الرحمه – سالها پیش گفته بود :
لایمکن الثناء کما کان حقه +++ بعد از خدا بزرگ تویی قصه مختصر
و چه خوب است که از صمیم دل بر روان پاک مصفی صلی الله علیه و سلم درود بفرستیم …
ابوصهیب حقانی هراتی
