Abdulloh
Zulm va adolatsizlik butun dunyoni qamrab olgan, kofirlarning zolim va g‘ayriinsoniy qonunlari hamma narsaga soya solgan bir davrda; biz butun dunyo bo‘ylab ana shu yolg‘on hukmdorlar va xalqaro tuzilmalar tomonidan insoniyatga majburan yuklanayotgan son-sanoqsiz zulmlar, qirg‘inlar va dahshatlarning guvohi bo‘lib turibmiz.
Yillar davomida islom ummati, ayniqsa mazlum Falastin xalqi zo‘ravonlik, kuch ishlatish va azob-uqubatlar soyasida yashab kelmoqda. Minglab begunoh bolalar, ayollar va musulmonlar vahshiyona va zolimona tarzda shahid qilindi, ularga nisbatan har turli qiynoqlar va azoblar qo‘llandi. O‘zini inson huquqlari himoyachisi deb da’vo qiladigan tashkilotlar esa faqat tomoshabin bo‘lib qoldi va sukut saqladi. Shu tariqa ularning haqiqiy qiyofasi butun dunyoga ayon bo‘ldi: bu inson huquqlari faqat o‘zlari uchun, musulmonlar uchun emas ekan.
Ammo ummat ichida Islomni, yurtni, izzat va nomusni himoya qilish yo‘lida yillar davomida hech qanday fidoyilikdan qaytmagan kishilar ham bor. So‘nggi yillarda HAMAS mujohidlari nafaqat tarixning asosiy jinoyatchilari va jallodlariga qarshi turdilar, balki musulmonlarning izzat va viqorini ham asrab qoldilar. Ular ummat nomidan mazlum G‘azo xalqini himoya qilib, zolim sionistik rejimga og‘ir zarba berdilar.
Ana shu mujohidlar orasida buyuk ovozlardan biri ummat shahidi Huzayfa al-Kahlut «Abu Ubayda» ning ovozi edi. U HAMASning so‘zlovchisi va mazlum xalqning faryodi ramzi edi. U shunchaki bir matbuot kotibi emasdi; balki G‘azoning qorong‘u tunlaridan azob, sabr va dard hikoyalarini aks ettirgan ovoz edi. U onalarning faryodlari, bolalarning himoyasizligi va har tong o‘lim bilan yuzma-yuz keladigan otalarning qo‘rquvlari haqida so‘zlardi.
U din va ummat oldidagi mas’uliyatini ado etdi va imon hamda vafo alomati shuki, Alloh taolo jalla jaloluhu unga buyuk shahodat ne’matini nasib etdi. Shubhasiz, bu ayriliq yillar davomida umid va jarohatlar orasida ilohiy rahmatni kutib yashayotgan charchagan ummat uchun alamli yo‘qotishdir.
Abu Ubayda faqat harbiy shaxs emas edi; u bir xabar, bir risolat edi. Qarshilik, karomat, sabr va e’tiqod qissasini hikoya qiluvchi xabar edi. Uning so‘zlari imon hidini taratar, jumlalari sabr oyatlari va nusrat va’dalari bilan bog‘liq edi. Uning har bir kalomi bir haqiqatni yangilardi: ummat hali tirik garchi yarador va yolg‘iz bo‘lsa-da, o‘z mavqeidan chekinmaydi va imonidan voz kechmaydi.
Va aytilgan o‘sha og‘ir so‘zlar kabi:
« أنتم خصومُنا أمامَ الله عزوجل»
bugun bu jumlalar har bir musulmonning ongida aylanib, vijdonini hisob-kitobga chorlamoqda.
Shahid Abu Ubayda taqabbalahullāh Islomning himoyachisi edi; shiorlarda emas, balki azob chekishda, tamoyillarda sobit qolishda va bergan ahdiga sadoqatda. Uning shahodati ovozini o‘chirmadi; balki uyg‘oq vijdonlarda minglab ovozlarni tiriltirdi.
Uning qoni guvohlik beradiki, adolat yo‘li o‘lim bilan to‘silmaydi va haq ovozi hech qachon o‘chmaydi, balki yanada qudratli bo‘ladi:
« إن قُتل زید فجعفر و إن قُتل جعفر فعبدالله بن رواحة»
Bugun ummat o‘z farzandlaridan birini yo‘qotdi, ammo u ochib bergan yo‘l imon, sabr va basirat nuri ostida davom etaveradi. Chehrasi yashirin, ammo ruhi porloq bo‘lgan Abu Ubayda bizga shuni o‘rgatdiki: izzat sobitlikda, karomat esa taslim bo‘lmaslikdadir.
Garchi biz barcha musulmonlar o‘zimizni mazlum Falastin xalqi oldida mas’ul deb bilsak-da, o‘zimiz bilan ahdni yangilaymizki, izzat, g‘ayrat va matonat merosini tirik saqlaydigan bir avlodni tarbiyalaymiz. G‘azo shahidlarining xotirasi hech qachon unutilmaydi, inshaalloh.
