Bashir Ahmad xoksar
Pokistonning harbiy rejimi dunyoni beqaror qilish maqsadida har doim ikkiyuzlamachilik va aldov siyosatini qo‘llab keladi. Bir tomondan, u o‘zining vositachi guruhlari orqali diniy va ozchilik guruhlarni doimiy tahdid va ta’qib ostida saqlash uchun maxsus hujumlar tashkil qiladi; boshqa tomondan, barcha bu harakatlarni inkor qilib, butun dunyo oldida go‘yoki Pokiston ham terrorizm qurbonidir, degan taassurot uyg‘otishga harakat qiladi.
Bu siyosatning yaqqol namoyishi sifatida o‘tgan yil 18-sha’ban (17-davlo) kuni Xavorijlar tomonidan Islomoboddagi bir shia masjidiga uyushtirilgan qonli hujumni keltirish mumkin; natijada 200 dan ortiq odam halok bo‘lgan yoki yaralangan.
Ushbu hujum amalda Pokistonning harbiy rejimi tomonidan qo‘llab-quvvatlangan, chunki Xavorijlar bunday keng ko‘lamli hujumlarni ushbu rejimsiz amalga oshirolmaydi. Shu bois, bu guruhlar odatda oddiy fuqarolar va diniy betaraflarni nishonga olish bilan birga, harbiylar va harbiy rejim xodimlarini nishonga olmaydi.
Bu ikkiyuzlamachilik va aldov siyosati Pokistonni doimiy xavf va vayronagarchilik markaziga aylantirdi. Katta shaharlarda hukumatning og‘ir sukuti va harbiy generallar orasidagi chuqur nizolarni ko‘rib, bularning barchasi siyosiy beqarorlik va ikkiyuzlamachilikning natijasi ekanini ochiq ko‘rish mumkin.
Shuningdek, Karachi, Lahor va Islomobod kabi yirik shaharlarda har kuni siyosiy cheklovlarga qarshi keng ko‘lamli namoyishlar bo‘lib o‘tadi. Ushbu namoyishlar ortida esa maxsus guruhlar faoliyat yuritadi va ular ushbu ziddiyatlarni davom ettirishga harakat qiladi, natijada harbiy generallar o‘zining siyosiy va iqtisodiy manfaatlarini himoya qiladi.
Bu inqirozlar, shuningdek, Balochiston muammosi, TTPning tezkor hujumlari, Pokistonning iqtisodiy vaziyati va Afg‘oniston kuchlarining so‘nggi javob operatsiyalari, dron bombardimonlari kabi omillar bilan birga, bu mamlakatning parchalanish ehtimolini orttiradi.
Shunday og‘ir va sinovli paytlarda, Pokiston musulmon xalqi, xususan ulamolar, harbiy rejimning mamlakatni na qutqarish, balki vayronaga olib borayotganini anglashi kerak. Hech qachon bu generallar 250 million kishining taqdirini o‘z qo‘liga olmasin. Shu borada ulamolarning mas’uliyati katta: sizlar o‘z hududlaringizda harbiy rejimga qarshi ovozingizni ko‘tarib, Xavorijlarning rivojlanishiga, urushga va ikkiyuzlamachilik siyosatining davom etishiga yo‘l qo‘ymasligingiz lozim.
Musulmon ummati sizlardan katta ish kutadi: Pokiston musulmon xalqi, ulamolar va ta’sirli yetakchilar, shaxsiy yoki guruh manfaatlarini emas, balki ummat va barcha musulmonlar manfaatlarini birinchi o‘ringa qo‘yishlari kerak. Musulmonlarni qirib tashlash, nafratni tarqatish va beqarorlikka qarshi ovoz chiqarishlari, hamda mintaqada yagona islomiy tizimning barqarorligi va saqlanishi uchun mas’uliyatli va konstruktiv rol o‘ynashlari zarur.
