Xoja Habibulloh Abbosiy
Xoja Shafiqulloh Abbosiy, Abu Qudoma Kalangoriy nomi bilan mashhur bo‘lib, Xoja G‘ulom Said Salarning o‘g‘li va Muhammad Saidning nabirasi edi. U 1374-yil 25/7 sanasida Logar viloyati markazi Kalangor qishlog‘ida dindor, mujohid va asil oilada dunyoga keldi. Abu Qudoma maktab o‘quvchisi bo‘lish bilan birga, o‘z qishlog‘idagi madrasada ham tolibi ilm sifatida diniy ilmlarni o‘rganar edi. Yoshligidanoq islomiy tarbiya va oilasidagi ma’naviy muhit ta’sirida iymon, odob va ma’rifat bilan ziynatlangan shaxs sifatida voyaga yetdi.
Xoja Shafiqulloh markaziy litseydagi ta’limni tugatgach, zamonaviy ilmlarga bo‘lgan katta qiziqishi sabab oliy ta’lim yo‘lini tanladi va sinfidagi eng namunali, tirishqoq hamda ilg‘or talabalardan biriga aylandi. Ammo Abu Qudoma sohibning qalbida diniy g‘ayrat va vatani hamda xalqining taqdiri uchun mas’uliyat hissi jo‘sh urardi. U Amerika va uning ittifoqchilarining Afg‘onistondagi bosqini va ishg‘olidan chuqur iztirob chekardi. Shu sababli, 1388-yilda yashirin ravishda Mavlaviy Muhammadulloh Foruqiy rahbarligi ostida Afg‘oniston Islomiy Amirligi saflariga qo‘shildi va hayotining yangi bosqichini boshladi.
Abu Qudoma o‘n ikki yil davom etgan mujohidlik faoliyatida partizanlik amaliyotlari, suiqasdlar, pistirma, mina joylashtirish va magnit bombalar qo‘yish kabi turli yo‘nalishlarda alohida mahorat, tajriba va iste’dod namoyon etdi. U o‘z jihodiy faoliyati davomida ko‘plab qahramonliklarni amalga oshirdi. Shuningdek, Nangarhor viloyatida xorijiy guruh (DAISh)ga qarshi bir qancha harbiy amaliyotlarda qatnashib, har bir hujumda jasorat, matonat va mustahkam iroda bilan oldingi safda turardi hamda dushmanga (xorijiylar/DAISh) qattiq zarbalar berardi. Hatto dushmanning o‘zi ham uning jasorati va qahramonligini tan olar edi.
Abu Qudoma Kalangoriy har doim iymonga to‘la qalb bilan Alloh taolodan shahidlik tilar va bu uzoq yillik orzusini qalbining tubida saqlab yurardi.
Xoja Shafiqulloh ikki yil tahsil olganidan keyin partizanlik faoliyatlaridan biri davomida fosh bo‘ldi. Shundan so‘ng u yashirin hayot kechirishni tanladi va o‘zi tanlagan yo‘lda mustahkam iroda bilan sobit qadam bo‘lib qoldi.
Abu Qudoma sohib islomiy axloq, go‘zal xulq va yaxshi fazilatlar bilan bezangan inson edi. Alloh taolo unga chiroyli chehra, salobatli qiyofa va viqorli qomat ato etgan edi. Shu bilan birga, uning lablari doimo shirali va yoqimli tabassum bilan bezanib turardi. Bu tabassum uning qalb pokligi, ichki xotirjamligi va ruhining ulug‘ligidan darak berardi. U do‘stlariga nihoyatda mehribon, g‘amxo‘r va rahmli, dushmanlariga esa qat’iyatli, mustahkam iroda egasi va yengilmas inson edi.
Abu Qudoma jihod yo‘lida yillar davomida ko‘plab qiyinchiliklar, vazifalar va azob-uqubatlarni boshdan kechirgach, nihoyat 1399-yil 18/12 sanasida Logar viloyati markaziga qarashli Xoja Bobo qishlog‘ida tunda uyushtirilgan nomardona pistirmada, dushmanga talafot yetkazganidan so‘ng, sodiq safdoshi Zikrulloh Vahdat bilan birga avval yaralandi, keyin esa oliy shahidlik maqomiga erishdi. Uning malakut sari parvozi do‘stlari, yaqinlari va barcha muxlislarining qalbida chuqur yara, achchiq g‘am va unutilmas dard qoldirdi.
Ruhi shod bo‘lsin, xotirasi abadiy yashasin va uning yashil yo‘li doimo davomchilarga to‘la bo‘lsin.
نحسبه کذلک والله حسیبه
