Sayfuddin
Shahid Mulla Axtar Muhammad Mansur taqabbalalloh nomi Afg‘onistonning murakkab va serburilish tarixida faqat oddiy rahbar sifatida qayd etilmagan, balki ilohiy iroda va mustahkam iymon timsoli sifatida tanilgan. U shunday shaxs ediki, jasorat va siyosatni birlashtira olgan hamda har ikki maydonda ham muvaffaqiyat va sharaf bilan namoyon bo‘lgan edi.
Shahid Mulla Axtar Muhammad Mansur taqabbalalloh bir mujohid nafaqat jang maydonlarida o‘qlarga ko‘ksini tutishi, balki tarqoq ummatni birlashtirib boshqara olishini ham isbotladi.
Kim ishonadi-ki, inson o‘n uch chuqur jarohatdan keyin yana jang maydoniga qaytsa? Bu oddiy jasorat emas, balki jismoniy cheklovlarning barcha chegaralarini buzib tashlaydigan iymonning yorqin manzarasidir. Sanzari jangida Shahid Mulla Axtar Muhammad Mansur taqabbalalloh faqat qurol bilan jang qilmagan, balki yengilmas iroda bilan kurashgan edi; shunday iroda-ki, o‘z yo‘lining haqligiga bo‘lgan chuqur ishonch ustiga qurilgan edi. U o‘zining jarohatlangan tanasi bilan boshqalarga jihod faqat tashqi dushmanga qarshi kurash emas, balki insonning ichki qo‘rquv va zaifligiga qarshi ham kurash ekanini ko‘rsatdi.
Alloh taolo Qur’oni Karimda marhamat qiladi:
وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا
(Ankabut: 69)
Tarjima:
Bizning yo‘limizda jihod qilganlarni, albatta, O‘z yo‘llarimizga hidoyat qilurmiz.
Shahid Mulla Axtar Muhammad Mansur taqabbalalloh ushbu muborak oyatning yorqin namunalaridan biri edi.
Amirul-mo‘minin Mulla Muhammad Umar Mujohid rahimahulloh vafotidan keyin ko‘pchilik Islomiy Amirlik parchalanib ketadi deb o‘ylagan edi. Ammo Shahid Mulla Axtar Muhammad Mansur taqabbalalloh o‘sha nozik davrda shunday tadbir, hikmat va sabr bilan ish tutdiki, nafaqat bo‘linishning oldi olindi, balki jihod yana yangi kuch va yangi shakl kasb etdi. U ixtilof va qarama-qarshiliklarni aql va basirat bilan birlikka aylantira oldi hamda haqiqiy rahbar eng og‘ir sharoitlarda ummat kemasini najot sohiliga olib boradigan inson ekanini isbotladi.
Shahid Mulla Axtar Muhammad Mansur taqabbalalloh tengsiz urushni bir san’atga aylantirgan edi. Ehtimol harbiy tahlilchilar uning taktikasini tushuntirib berar, ammo uning asosiy dahosi shunda ediki, har bir operatsiyasi o‘zida alohida xabarni mujassam etgan edi. Qunduz va Hilmand operatsiyalari faqat harbiy hujumlar emas edi, balki dushmanga mujohidlar ruhiyatini hech qachon sindira olmasligi haqidagi xabar edi. Mujohidlar uchun esa bu yo‘lning to‘g‘ri ekani va g‘alabaning yaqinligi haqidagi ishonch edi.
U har bir harakati bilan NATO kuchlarini qo‘rquvga solar va mo‘minlarning qalbini shijoat va harorat bilan to‘ldirar edi. Bu endi oddiy urush emas, balki qarshilik san’atining eng pokiza va eng yuksak shakli edi.
Nihoyat Amerika uchuvchisiz samolyoti o‘z nishonini topdi va o‘sha charchoq bilmas mujohid hamda hushyor rahbarni shahid qildi. Dushmanlar Mulla Axtar Muhammad Mansur taqabbalalloh shahodatidan keyin jihod yo‘li yopiladi deb o‘ylagan edilar. Ammo ular bu haqiqatdan bexabar edilar-ki, shahodat mujohid yo‘lining oxiri emas, balki yangi faslning boshlanishidir.
Alloh taolo Qur’oni Karimda marhamat qiladi:
وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
(Oli Imron: 169)
Shahid Mulla Axtar Muhammad Mansur taqabbalalloh o‘z shahodati bilan jihod tushunchasiga yangi ruh bag‘ishladi; shunday tushuncha-ki, bugun ham har bir mujohid qalbida tirikdir va uni hech qanday samolyot yoki bomba yo‘q qila olmaydi.
Bugun Shahid Mulla Axtar Muhammad Mansur taqabbalalloh merosiga nazar tashlar ekanmiz, go‘yo uning o‘sha iliq qandahoriy lahjada shunday degan ovozini eshitgandek bo‘lamiz:
Har bir jarohatim yorug‘lik sari ochilgan bir deraza edi va har bir zohiriy mag‘lubiyat yakuniy g‘alaba sari bosqich edi.
So‘ngida esa savol tug‘iladi: bu qadar qurbonlik va matonat nima uchun edi?
Ehtimol bu savolning javobini Qandahor tog‘larining chuqur va aks-sadoli sukutidan topish mumkin; o‘sha tog‘lar-ki, unutilmas qahramonning xotirasi hanuz ularning bag‘rida yashaydi va shunday pichirlaydi:
Jihodning oxirgi nafasi bo‘lmaydi; bu yo‘l yorug‘lik yo‘lidir va yorug‘lik hech qachon o‘lmaydi.
إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ
Biz Allohnikimiz va albatta Unga qaytuvchilarmiz.
