Mustag‘fir al Hanafiy
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى أَشْرَفِ الْمُرْسَلِينَ، مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الصَّادِقِ الْأَمِينِ، وَعَلَى آلِهِ وَأَصْحَابِهِ أَجْمَعِينَ، حَامِدًا وَمُصَلِّيًا، أَمَّا بَعْدُ:
Musulmon birodarlar va hurmatli azizlar!
Jahon tarixida ko‘plab rahbarlar va yo‘lboshchilar yashab o‘tgan va bu dunyoni tark etgan. Ularning har biri o‘z yo‘li va kurashiga sodiq qolishga qasam ichgan, ammo o‘z sadoqatini amalda isbotlaganlar juda kam. Mustahkam iymon, qat’iy e’tiqod va fidoyilik ruhi insonlarni misli kam uchraydigan qurbonliklarni amalga oshirishga undashi mumkin.
Ibrohim alayhissalom tushlarida Alloh taolo tomonidan aziz farzandini Alloh yo‘lida qurbon qilishga buyurilganlarida, hech qanday shubha va ikkilanmasdan pichoqni qo‘llariga olib, ilohiy farmonni bajarishga tayyor bo‘ldilar. Ammo Alloh taolo u zotning farzandini najotga yetkazdi. O‘sha davrdan buyon Ibrohimiy an’ana bugungi kungacha davom etib kelmoqda. Chunki Ibrohim alayhissalomning qurbonligi Alloh taolo huzurida shu qadar maqbul va qadrli bo‘ldiki, uning xotirasini Qiyomat kunigacha saqlab qoldi.
Bugun fitnalar zamoni bo‘lsa-da, ko‘plab insonlar dindan yuz o‘girib, moddiy manfaatlar ortidan quvayotgan, Islomda bayon etilgan ilohiy va’dalar esa ayrimlarga juda uzoqdek ko‘rinayotgan bir paytda ham, alhamdulillah, Ibrohim alayhissalom kabi farzandlarini din yo‘lida fido qilayotgan va buyuk payg‘ambar xotirasini yodda saqlayotgan insonlar bor. Ana shunday ulug‘ shaxslardan biri Islom Amirligi rahbari, Amirul-mo‘minin Shayx Hibatulloh Oxundzoda hafizahullohdir.
Fidoyilikning yuksak namunasi va shahodat da’vati
Shayx Hibatulloh Oxundzodaning o‘g‘li Abdurahmon Xolid Shayx sohibning jigarbandi edi. U yoshlikning jo‘shqin davrida moddiy hayot va dunyoning oltin imkoniyatlaridan voz kechib, Hilmand viloyatining Garashk hududida fidoyi mujohidlar safida jonini fido qildi. U kufr kuchlarining mudofaa chiziqlarini yorib o‘tish maqsadida o‘z hayotini qurbon qildi. Ushbu voqea zamonaviy tarixda haq yo‘lga sodiqlikning kamdan-kam uchraydigan dalili bo‘ldi.
Shayx sohib Islom Amirligining rahbari va Amirul-mo‘minin sifatida rahbarlik maqomida turgan bir paytda, moddiy manfaatparast va dunyoparast hukmdorlardan farqli ravishda, o‘z farzandini rohat-farog‘at ichida yashirib qo‘ymadi. Aksincha, Xalilulloh Ibrohim alayhissalom yo‘lidan borib, o‘zining aziz va qalbiga yaqin farzandini ilohiy dinni mustahkamlash hamda Amerika bosqinini tor-mor etish yo‘lida qurbonlikka taqdim etdi. Ushbu harakat Ibrohimiy fidoyilik yo‘lini tanlaganlar uchun ilhom manbaiga aylandi.
Mujohidlar o‘z ko‘zlari bilan rahbarlarining so‘zi va amali bir ekanini, uning oilasi ham xalq farzandlari kabi jihodning oldingi saflarida qurbonlik berayotganini ko‘rdilar. Ana shu ixlos Alloh taoloning nusratiga sabab bo‘ldi va oxir-oqibat Afg‘onistonda oq Muhammadiy bayroq hilpiradi.
Rahbarlik maqomidan jang maydonigacha: ilm va taqvo fazilati
Amirul-mo‘minin Shayx sohibning faoliyati taqvo asosiga qurilgan. Sovet Ittifoqiga qarshi dastlabki jihod davridan boshlab, marhum Amirul-mo‘minin Mulla Muhammad Umar Mujohid rahimahulloh davrigacha, shuningdek, Nangarhor va Kobuldagi harbiy sudlar rahbarligi faoliyati davomida Shayx sohib shariatni tatbiq etish va haq asosida hukmlar chiqarish borasida namuna bo‘lib kelgan.
U zotning uzoq yillar davomida «Sihohi sitta» hadis to‘plamlarini o‘qitishi va minglab ulug‘ ulamolarni tarbiyalashi uning ilmiy faoliyatini yaqqol namoyon etadi. Bu holat u zotning qarorlari va hukmlari ortida faqat vaqtinchalik manfaatlar emas, balki chuqur fiqhiy bilim va Nabaviy sunnatga to‘liq ergashish mujassam ekanini ko‘rsatadi.
U Alloh taoloning hukmlari oldida zarracha ham murosa va yon berishga moyil bo‘lmagan, taqvodor faqihdir. Ana shu ilmiy va e’tiqodiy qat’iyat Islom Amirligi safdoshlarining misli ko‘rilmagan jahon qudratiga qarshi yigirma yil davomida tog‘dek mustahkam turishiga sabab bo‘ldi.
Fath mo‘jizasi va Nabaviy sunnatning qayta namoyon bo‘lishi: umumiy afv
Alloh taoloning nusrati bilan yigirma yillik zolimona bosqin nihoyasiga yetib, hijriy 1443-yil Muharram oyining oltinchi kunida Kobul bilan birga butun mamlakat fath nuri bilan munavvar bo‘lganida, dunyo keng ko‘lamli qon to‘kilishi va qasos olishni kutayotgan edi.
G‘arbning targ‘ibot tarmoqlari va ularning tarafdorlari shunday qo‘rquv muhitini yaratgan edilarki, go‘yoki Islom Amirligi mujohidlari dushmanlardan qasos olish va shahidlarining qonini talab qilishga kirishadilar. Ammo aynan shu vaziyatda Amirul-mo‘minin hafizahullohning yuksak iymoni va Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning Makka fathidagi sunnatlariga ergashishi namoyon bo‘ldi.
Amirul-mo‘minin Shayx sohib o‘zining noyob qarashlari va shar’iy farosatiga asoslanib, «Umumiy afv» farmonini chiqardi. Ushbu farmonga muvofiq, dushmanlar, muxoliflar va so‘nggi yigirma yil davomida bosqinchilar safida bo‘lgan kishilar bir farmon bilan afv etildilar. Bu qaror qasos olish madaniyatiga barham berish va mamlakat bo‘ylab barqarorlikni ta’minlash yo‘lidagi eng muhim va tarixiy qadam bo‘ldi.
Umumiy afv borasidagi Nabaviy sunnatga asoslangan ushbu yondashuv dunyoga Islom Amirligi qon to‘kish uchun emas, balki qalblarni birlashtirish, birodarlik muhitini yaratish va shar’iy hamda adolatli tuzum barpo etish uchun kelganini ko‘rsatdi. Natijada minglab afg‘onlarning joni va mol-mulki himoya qilinib, mamlakat ichki urushlarga giriftor bo‘lishdan saqlab qolindi.
Fathdan keyin tarixga oltin harflar bilan bitilgan rahbarlik
Fathdan so‘ng Amirul-mo‘minin hafizahullohning dono rahbarligi ostida Afg‘oniston tarixida misli ko‘rilmagan umumiy xavfsizlik o‘rnatildi. Mamlakatning shimolidan janubigacha, sharqidan g‘arbigacha tarqoq hokimiyat markazlari va korrupsiya o‘choqlariga barham berildi.
Hokimiyatning to‘liq markazlashuvi va rahbarlik farmonlariga bo‘ysunish yagona buyruq asosida mamlakat bo‘ylab xavfsizlik va barqarorlikni ta’minlashga xizmat qildi. Shayx sohibning ehtiyotkor, vazmin va ixlosli ish yuritish uslubi bugungi kunda mamlakat iqtisodiyotini tiklash, yirik taraqqiyot loyihalarini boshlash va moliyaviy korrupsiyani butunlay bartaraf etish borasida sezilarli yutuqlarga erishilishiga sabab bo‘ldi.
Bugungi xavfsizlik va barqarorlik shahidlar hamda o‘z jonini fido qilganlarning pok qonlari, shuningdek, Amirul-mo‘minin Shayx sohib hafizahullohning jahon kufrining iqtisodiy va siyosiy bosimlariga bo‘ysunmagan shar’iy qat’iyati natijasidir.
U jamiyatni fikriy jihatdan isloh qilish maqsadida shariat hukmlari hamda amri ma’ruf va nahiy munkar qoidalarini tatbiq etdi va hech qachon siyosiy manfaatlarni ko‘zlash yoki kufr bilan murosa qilishni shariat hukmlarini amalga oshirishdan ustun qo‘ymadi.
Xulosa qilib aytganda, Islom Amirligining barqarorligi va ushbu muqaddas tuzumning g‘alabasi shahidlar hamda o‘z jonini fido qilganlarning pok qonlari, mujohidlar va mahbuslarning azob-uqubatlari, beva ayollar va yetimlarning duolari, oddiy xalqning hamkorligi va fidoyiligi hamda Amirul-mo‘minin Shayx sohib hafizahullohning Ibrohimiy fidoyiligi natijasidir. U zot o‘zini va oilasini Alloh taolo yo‘lida boshqalardan oldin fido qilgan.
Barchamizning vazifamiz va mas’uliyatimiz ushbu shar’iy boshqaruvni qo‘llab-quvvatlashda po‘lat devordek mustahkam turish, rahbarlik farmonlarini ochiq chehra bilan qabul qilish va saflar birligini saqlash uchun barcha imkoniyatlarimizni ishga solishdan iborat. Qon bilan bitilgan ushbu tuzum mo‘minlar va mujohidlarning eng ulug‘ omonatlaridan biri hisoblanadi. Uni himoya qilish esa barchamizning zimmamizdagi mas’uliyatdir.
رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ، وَاحْفَظْ أَمِيرَنَا وَأَيِّدْ نِظَامَنَا الْإِسْلَامِيَّ بِقُوَّتِكَ وَنَصْرِكَ الْعَظِيمِ. وَآخِرُ دَعْوَانَا أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ.
