Islomda jihod falsafasi/ ikkinchi bo’lim

Tohir Ahrar Alloh taolo bandalariga turli amrlar yuborgan bo’lib, ulardan ba’zilari shaxsiy hayotga, ba’zilari esa ijtimoiy hayotga tegishlidir.Islom Alloh taolo insonlar uchun tanlagan muborak dindir.Bu dinda jihod qilish ilohiy farmondir. . Jihod so‘zining lug‘aviy ma’nosi Jed va Jahd bo‘lib, Qur’oni Karimda ham xuddi shu lug‘aviy ma’noda qo‘llangan, lekin jihod so‘zini har qanday zamon va makonda tom ma’noda ishlatish katta adolatsizlik bo‘ladi. Sizga ma’lumki, ko’pchilik, lekin ko’pchilik muhtaram ulamolar jihod kalimasini oddiy mehnat ma’nosida olib borishgan, jihod kalimasini har qanday joyda va har qanday vaqtda oddiy mashaqqatli mehnat ustida olib borish dinda buzilish hisoblanadi, chunki. Bu bilan ibodatda chalkashlik yuzaga keladi, u Alloh taolo har bir ibodat uchun mustaqil nom belgilab qo’ygan holda yaratilgan. Masalan, Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam shuday buyuradilar: «من جهّز غازیاً فقد غزا» Demak, kimdir G‘oziyga eng oddiy narsalarni tayyorlasa, uning martabasi haqiqiy mujohid bilan barobar bo‘ladi! Alloh taolo boshqa joyda aytadi: «انّ الله اشترى من المٶمنين اموالهم و انفسهم بان لهم الجنة يقاتلون في سبيل الله فيقتلون و يقتلون». Shunday ekan, jon va mol-mulki bilan kurashayotgan mujohidni faqat asbob-uskunalar yasaydigan mujohid deb hisoblash to‘g‘ri emas. Demak, ilm ahli har bir kurashni jihod demaslikdan, mehnatkashga mujohidlik unvonini bermaslikdan, jihod ta’rifini boshqa ibodatlardan ajratib qo‘yishdan ehtiyot bo‘lishlari kerak. Holbuki, mashaqqatli mehnat va uni qilganlar ajr va savobga loyiqdir.Qur’oni Karimda yoki Payg’ambarimiz sollallohu alayhi vasallamning rivoyatlarida jihod so’zi faqat kofirlarga yoki bandalarga, isyonchilarga, murtadlarga qarshi kurashish ma’nosini bildiradi. , va Xavorij.. Ba’zan ba’zi so’zlar go’zal ko’rinadi, lekin aslida ular dinni buzishdir. Alloh taolo tavfiq berib avvalo dinni o‘rganib, keyin amal qilishimizga yordam bersin.