Bashom Shahid
Musulmonlar yetakchilik maydonidan chekingan, peshvolik va hidoyat rolini tark etgan paytdan boshlab, dunyo yovvoyi o‘rmondek holga keldi. Bu barcha baxtsizliklar faqat shundan paydo bo‘ldiki, musulmonlar o‘z yetakchiligidan va insoniyat oldidagi ulkan hamda taqdiriy mas’uliyatidan uzoqlashdilar.
Alloma Sayyid Abulhasan Nadaviy rahimahulloh o‘zining qimmatli Madha khasiral-alam bi-inhitatil-muslimin nomli kitobida nihoyatda go‘zal tarzda shunday deb yozadi:
Rasululloh ﷺ o‘z da’vatini yetkazish ishini boshlaganlarida, U zotning yonida ixlosli, jasur va imonga to‘la yoshlar saf tortgan edilar; ular haq yo‘lida o‘limni hayotdan ustun qo‘yardilar. O‘zlari imon keltirgan xabarni yoyishda hamda uning ta’limotlari, sunnatlari va tamoyillarini kengaytirishda hech qanday sa’y-harakat va fidokorlikdan tiyilmadilar.
Islomiy da’vat imonli yoshlar yetakchiligi ostida kengaydi, sharq va g‘arbni kezib chiqdi. Islom adolatni yoyish orqali dunyoni har bir burchagida harakatga keltirdi. Johiliyat hukmronligi ostida ezilgan millatlar Islomga yuzlandilar, Alloh taoloning dinini qabul qildilar va guruh-guruh bo‘lib musulmonlar safiga qo‘shildilar.
Islomiy tamaddun ulkan taraqqiyot qadamlarini tashladi va asrlar davomida dunyoni o‘zining go‘zal va olijanob tamoyillari soyasida qoldirdi. Farovonlik va xavfsizlik, adolat va insoflilik, tenglik va birodarlik bularning barchasi faqat Alloh taolo roziligi uchun har yerda yoyildi. Hamma aniq va ravshan bir maqsad Islom bayrog‘ini baland ko‘tarish yo‘lida o‘z mas’uliyatini ado etishga bel bog‘ladi.
Musulmonlar yetakchilikdan yuz o‘girgan kun bu kunni dunyo aslo unutmasligi lozim; balki uni tarixdagi eng qorong‘i, eng omadsiz va eng badbaxt kun sifatida yodda saqlashi kerak.
Islomiy tamaddun
Tarix davomida biz ko‘rayotgan bu davrdagidan ko‘ra mukammalroq, chiroyliroq va gullab-yashnaganroq davr bo‘lmagan. Musulmonlar maydonga chiqdilar, dunyo yetakchiligini o‘z zimmalariga oldilar va insoniyat peshvoligidan xastalikga chalingan millatlarni chetga surdilar.
Musulmonlar din, ilm va axloqdan ega bo‘lgan barcha narsalarini hech kimdan ayamadilar. O‘z boshqaruvida rangga, irqga va hududga qarab ajratmadilar; balki Alloh taolo ning barcha bandalarini o‘z soyasi ostiga oladigan bulut kabi bo‘ldilar: har bir shahar, har bir dasht va har bir tog‘ uzra yomg‘ir yog‘dirib, yaxshilik va barakasini hammaga yetkazdilar.
