Hasan Mujohid
Nabaviy davrda musulmonlar doimo kofirlarga g‘alaba qozonardilar; har safar jihod uchun o‘z yurtlaridan yo‘lga chiqishsa, hatto bir oylik masofani bosib o‘tsalar ham, kofirlar ularning qo‘rquvidan larzaga tushar, taslim bo‘lishlarini e’lon qilardilar.
Badr g‘azotida 313 nafar mujahid minglab qurollangan kofirlarga g‘alaba qozondi. Xandaq g‘azotida oz sonli musulmonlar aql va tadbir bilan xandaq qazib, kofirlarni yengishdi. Ular mustahkam qal’alar egasi bo‘lgan Xaybarni zabt etishdi, bu qal’alarni zabt etish oson emas edi. Muto g‘azotida esa bor-yo‘g‘i uch ming nafar musulmon, ikki yuz ming kishilik lashkarga qarshi qattiq kurashdan so‘ng g‘alaba qozonishdi.
Shuningdek, roshid xalifaliklari, Umaviylar, Abbosiylar va Usmoniylar davridagi oltin yillar — islomiy fathlar va kofirlarning ketma-ket mag‘lubiyatlariga guvohlik beradi. Ammo Usmoniy xalifaligi qulagach, musulmonlar o‘z yo‘llaridan og‘ib ketishdi va kofirlar esa uch asosiy strategiyaga amal qilishdi:
1.Dushmanlik va kin o‘rniga ittifoqni tanlashdi; yahudiylar nasroniylarning qo‘lidan ushlashdi, ular esa mushriklar bilan ittifoq tuzib, barchalari islomga qarshi saf tortishdi.
- Tafakkur, ta’lim va zamonaviy texnologiyani o‘z kuchlariga aylantirishdi.
- Musulmonlar tafakkuriga ishlashdi; ularni fikriy jihatdan mustamlaka qilishdi. Dinga, madaniyatga va o‘z qadriyatlariga ishonchlarini yo‘qotishdi, hatto islom nomidan odamlarni islomga qarshi qo‘zg‘ashdi.
Ammo musulmonlar esa muvaffaqiyatning uchta asosiy omilini e’tiborsiz qoldirishdi:
- Ittifoq o‘rniga ixtilof, mahalliychilik, janjal va parokandalikni tanlashdi.
- Allohning dinidan yuz o‘girishdi va dunyo lazzatlariga g‘arq bo‘lishdi.
- Zamonaviy vositalar, tafakkur va ta’lim o‘rniga behuda ishlarga bog‘lanishdi va maqsadsiz hayotni tanlashdi.
Shuning uchun bugun 13 million yahudiy 2 milliard musulmon ustidan hukmronlik qilmoqda; dunyoning bir burchagidan kofirlar ilg‘or texnologiyalarga ega dronlarni uchirib, dunyoning boshqa burchagidagi musulmon yurtlarini bombardimon qilishmoqda, ammo musulmonlar bunga to‘sqinlik qila olmayapti. Kofirlar musulmonlarni fermadagi tovuqlar singari birin-ketin o‘ldirishmoqda, musulmonlar esa faqat yig‘lab qarab turishmoqda.
Shunday ekan, bilishimiz kerakki, kuchga qarshi kurash kuch bilan bo‘ladi, yig‘i va faryodning foydasi yo‘q. Agar musulmonlar tayyorgarlik vositalariga va kuchga ega bo‘lmaganida edi, Alloh bunday amr bermagan bo‘lardi:
«وَ أَعِدُّوا لَهُم مَّا استَطَعتُم مِن قُوَّةٍ»
(ya’ni: Qarshilariga qarshi qo‘lingizdan kelganicha kuch tayyorlang)
Biz musulmonlar kuch va izzatning barcha vositalariga egamiz: konlar, gavharlar, neft, gaz va zamonaviy texnologiyalar poydevori bo‘lgan barcha manbalar — bularning barchasi bizning zaminimizda. Ammo afsuski, biz g‘aflatni tanladik, mehnat, harakat, ta’lim va ittifoqlikdan yuz o‘girdik va xorlik hayotiga rozi bo‘ldik.
Agar yana izzatga erishmoqchi bo‘lsak, uyg‘onishimiz, tafakkur qilishimiz, ta’lim olishga yuzlanishimiz, texnologiyani o‘rganishimiz, ittifoqqa qaytishimiz va Allohga rujū qilishimiz kerak. Chunki Alloh bir qavmning holatini ularning o‘zlari o‘zgartirmaguncha o‘zgartirmaydi.
