Rafiq Tasel
Islom ummati tarixi davomida va qadim zamonlardan beri g‘arb davlatlari, salibchilar hamda umuman kofir kuchlar muborak Islom dini va musulmonlarning shon-shuhrati, taraqqiyoti va qudratini to‘xtatish maqsadida doimo Islom libosini kiygan, tashqi ko‘rinishda musulmon bo‘lgan shaxslarni tayanch yoki qo‘shin sifatida moliyaviy va boshqa ko‘maklar bilan qo‘llab-quvvatlab kelganlar. Bu tayanch va kuchlarning vazifasi musulmonlarning iqtisodiy, siyosiy va diniy taraqqiyotini to‘xtatish hamda Islom madaniyati va tamadduni yo‘lini to‘sish bo‘lib kelgan.
Bugun Osiyo qit’asining markazida o‘nlab yillar davomida beqarorlik va aralashuv siyosatini yuritib kelayotgan Pokiston boshqaruvini ko‘ramiz. U qanday maqsadlar uchun ishlamoqda va nega Islomni bostirish tayanchi deb ataladi?
Britaniya islomiy hududlarda mag‘lubiyatga uchragach, salibchi va yahudiy rahbarlar dunyoning olti qit’asida yahudiylar va kofir kuchlar birlashgan qo‘shinini qo‘llab-quvvatlashga qaror qildilar. Maqsad musulmonlarning jihodiy, iqtisodiy va siyosiy tamaddunini qayta tiklanishining hamda ularning hokimiyatga qaytishining oldini olish edi.
Shu sababdan Pokiston deb nomlangan reja va majburiy chiziq yaratildi. U boshidan bugungacha g‘arbiy va salibchi kuchlarning moliyaviy hamda harbiy ko‘magi bilan boshqarilib kelinmoqda. Ular bu reja (tayanch)dan shunday foydalandilarki, hatto ba’zi bexabar musulmonlar ham uning haqiqiy mohiyatini tasavvur qilmagan bo‘lishi mumkin. Natijada islomiy, madaniy va qabila bog‘liqliklari hamda islomiy hududlar o‘rtasidagi aloqalar uzildi.
Mazkur tayanch islomiy yerlarning ikkinchi va uchinchi bosqinlarida kofir bosqinchilar uchun boshpana, hamkor va yo‘l ko‘rsatuvchi vazifasini bajardi. Shuningdek, aynan shu tayanch sabab musulmonlar o‘rtasida ichki inqirozlar yuzaga keldi; bir xil qavm, mazhab va madaniyatga ega musulmonlar ko‘p madaniyatchilik, mazhabiy tafriqa va etnik ajralishlar domiga tushirildi.
Bu tasavvur emas, balki bugungacha musulmonlar guvoh bo‘lib kelayotgan haqiqatdir. Pokiston hududida uning mavjudligi soyasida mazlum musulmonlar shunday tanazzulga yuz tutdilarki, o‘z madaniyati, siyosati, islomiy tamadduni va qadriyatlarini yo‘qotgandek bo‘ldilar. Ular yovuz maqsadlar uchun trillionlab qarzga botirildi; bu maqsadlar g‘arbiy qo‘shinlar ishorasi bilan amalga oshirildi va buning qurboni mazlum xalq bo‘ldi. Tarix bu voqealarni nafaqat qullik, fitnachilik va yollanma armiya tamoyillarining namunasi, balki undan ham dahshatli bir hodisa sifatida qayd etadi.
Ajablanarlisi shundaki, bu qo‘shin va tayanchdan faqat Pokiston, Afg‘oniston va Bangladesh musulmonlari zarar ko‘rmadi, balki Islomning birinchi qiblasi aholisining ham qoni ularning maqsadlari va iflos qo‘llari sabab to‘kildi. Xususan, 1970 yilda o‘n mingdan ortiq mazlum falastinlik shahid qilingani ta’kidlanadi. Bugungacha ham g‘arbiy va sionistik rejimlar ishorasi bilan qon to‘kish davom etayotgani aytiladi. Hozir esa shu botil rejim armiyasi iqtisodiy tanazzulni qoplash va zo‘ravonlik ishtahasini bosish uchun yana mazlum xalq qonini to‘kishga tayyor ekani iddao qilinadi.
Qanday qilib tarix va Islom ummati buni sezmasin: kimdir o‘zini musulmon deb ataydi, ammo amalda musulmonlarni qonga botiradi? Shu bois aytiladiki, Pokistonning hozirgi rejimi va boshqaruvi Islom va musulmonlarni bostirish tayanchi sifatida talqin qilinadi; va uning qo‘li qayergacha yetsa, Islom nomi bilan tanilgan musulmonlar uning fitna va zararidan omon qolmaydi, degan fikr ilgari suriladi.