Said Foteh
Yigirma yil muqaddam butun Afgʻonistonda hukmronlik qilgan Islom Amirligi Panjshir tumanini qoʻlga kiritmoqchi boʻlganida Masud, Rabboniy va boshqa dollar talab qiluvchilar Amerika va NATOdan yordam soʻragan edi.
Amerikaning asosiy maqsadi millat birligining sababi hisoblangan va kelajakda yahudiy hukumati uchun xavf hisoblangan islomiy tuzumni yo’q qilish edi. Mujohidlar qiyin vaziyatga duch kelishdi; Amerika begunoh odamlarni bombardimon qilib, shahid qilardi.
Bu portlashlar ortidan Bunda va Gʻarb manfaatlariga sodiq boʻlgan vazirlar mahkamasi Kobulga yetib keldi, vazirlar mahkamasi aʼzolarining koʻpchiligini Gʻarb yillar davomida hukumat boshqaruvidagi korruptsiya va xiyonat resbuplika uchun juda yaxshi tayyorlaganlar tashkil etdi.
Bu vazirlar mahkamasi muvaqqat hukumatni e’lon qilish nomi bilan hokimiyat o’rindig’ini egalladi; Amerika va bu institutlar vahshiylik pallasiga kirib, uni kuchaytirdilar, xalq tinchlikni xohladi, lekin ular yo gʻoyib boʻldilar yoki ular tomonidan shafqatsizlarcha shahid boʻldilar.
Bu holatlar A.I.A.ning Muqaddas Jihodiy kuchlari tuyg’ularining uyg’onishi va kuchayishiga sabab bo’ldi. Barcha inqiloblar qurbonlarining birinchi qatorida katta rol o‘ynagan mamlakatning dindorlar tabaqasi Shohikot jangida yana bir bor dushmanga qarshi urushga qadam qo‘ydi. Har yerda urush avj olib, talofatlar kundan-kun ortib borardi, lekin butun xalq ikkiga bo‘linib ketdi; Bir tomonda muqaddas Tolibon, ikkinchi tomonda hukumat nomidan hujumchilar va ichki tarafdorlar.
Tolibon xavfsizlikni xohlardi, shariat qonunlarini amalga oshirish ularning maqsadi edi, ular hech qanday xorijliklarni qabul qilmadilar, hatto ba’zan oila a’zolari ham ular bilan hamkorlik qilmadilar, lekin baribir xalq ularga imkon qadar yordam berdi. Butun inqilobning moliyaviy yordamini xalq o’z zimmasiga oldi; Jarohat, qamoq, azob va shahidlik bilan ularning qat’iyati kuchaydi.
Boshqa tomondan, bosqinchilar islomni yoʻq qilmoqchi boʻlgan, 52 davlatning qoʻllab-quvvatlashi va ogʻir qurollari bor edi, lekin ularning maʼnaviyati kundan kunga zaiflashib borardi. Xalq orasida dahshat bilan ular yahudiylardan qahramon medalini oldilar, ularning o’limi shahidlik va jannat uchun emas, balki G’arbdan kelganlar uchun edi. Ular moddiy mehrga shunchalik berilib ketganki, yigirma yil davomida to‘g‘ri va noto‘g‘rini tushuna olmadilar.
Haqiqat bilan botil o’rtasidagi urush yigirma yil davom etdi, nihoyat, moddiy jihatdan yaxshi jihozlangan, kuchli va ko’p sonli guruh qasos olish joyiga kelib, umumiy amnistiya e’lon qildi, qotilni kechirdi va mamlakatni gullab-yashnashi uchun ishladi. Alhamdulillah, bu rostgo‘ylar endi uch yildan so‘ng ummatning o‘lgan umidlarini tiriltiradigan darajaga yetdilar.
