Maher Bilol
1358-yilda o‘sha davrning qon so‘ruvchi va zulmkor kuchlari ortidan qandaydir nopok qullar bu zaminda Afg‘onistonning musaffo tuprog‘iga hujum qilish uchun harom qadamlarini tashladilar.Ular Sovet bosqinchilari va ularning afg‘on ittifoqchilari deb atalmish ittifoqchilardan oldinda edilar ( ayg’oqchilar) zulmda shu qadar rivojlangan edilarki, ular bir qishloqqa hujum qilganda barcha odamlarni va hayvonlarni o’ldirdilar, suv quduqlarini tuproqqa to’ldirdilar va barcha hayot vositalarini yo’q qildilar.
Shundan so‘ng Afg‘onistonning sodiq xalqi qizil armiya bosqinchilarining vahshiyligi natijasida juda ko‘p azob chekdi, jismoniy va ruhiy qiynoqlarga duchor bo‘ldi; Millionlab afg‘onlar shahid bo‘ldi, millionlab insonlar yaralandi, nogiron, beva va yetim qoldi, millionlab odamlar ko‘chib ketishga majbur bo‘ldi.
Qizil armiyaning yovuz niyatli doiralari jismoniy hujumlar bilan bir qatorda ateizm urug‘ini sochishga urinishdan ham tortinmadilar, ya’ni bu muvaffaqiyatsiz doiralar barcha baxtsizliklar bilan bir qatorda islom dinini ham o‘rab olishni maqsad qilganlar.
Bularning hammasi (qizil qo‘shinlar) oldida o‘sha davrning bir necha taqvodor yoshlari jangga tayyorlanib, qurol-yarog‘ va jihozlarsiz qizil dushmanga duch kelishdi, g‘alati holat yuzaga keldi; Ba’zilar Sovet armiyasiga qarshi qo’l-qo’l, ba’zilari esa eski singan qurollari bilan jang qilishdi.
Mujohidlar ma’naviyat kuchidan foydalanib, eski va singan qurol-yarog‘lar bilan bo‘sh qo‘l bilan moddiyatparast sovet armiyasiga hujum qildilar, muqaddas kurash tufayli jihod qo‘rg‘onlari hamisha mujohidlar ta’sirida iliq edi, garchi moddiy va avtoritar Sovet Ittifoqining qudrati o’sha paytda cheklangan edi.Sharq va g’arbdagi qurolli kuchlar undan qo’rqib, unga qarshi turishni hech kim xayoliga ham keltira olmasdi, ammo bu barcha muammolarga qaramay, Afg’oniston mujohid xalqi bunga ahamiyat berdi. Islom va afg’on muqaddas narsalari, Islomga bo’lgan ana shunday muhabbat va sadoqat natijasida bosqinchilar afg’onlar tomonidan jang maydonida yolg’iz qolib, kolonnalari vayron bo’lib, o’ljalarini tashlab musaffo tuproqdan qochib ketishdi.
Dindorlarning fidoyiliklari tufayli ma’naviy qadriyatlar muvaffaqiyat qozondi, butun Sovet hokimiyati mag’lubiyatga uchradi, ularning g’urur saroylari vayron bo’ldi, moddiy va moddiy kuchga tayanganlarning yuzlari qora va sharmanda bo’lib qaytdi, ammo bularning barchasiga qaramay. urushlar, Afg‘oniston hali ham barqaror, xalqi hayot quvonchidan bahramand, Afg‘oniston yana mustaqillik qo‘shiqlarini kuylamoqda, ozodlikni sevuvchi afg‘onlar uni quvmoqda.
Bularning barchasi bizda mavjud bo’lgan Islomdagi qurbonlik sharafidir.
Nima bo‘lgan bo‘lsa hamon unutilmaydi, zulm izlari yashirin emas, uzoqdan hamon ko‘rinadi.
Men dunyoga eslataman: hozirgacha mard va jasur afg‘onlar tomonidan mag‘lub bo‘lgan hukumatlar boshqa bezorilarga o‘rgatish o‘rniga Afg‘oniston hukumatiga hamkorlik qo‘lini cho‘zish va xatoni takrorlashga urinishni bas qilish vaqti keldi.
Rossiyaga ham aytaman: Siz bu yerda sharmandali va sharmandali muvaffaqiyatsizlikka uchradingiz, qullarni tayyorlashga urinmang! Landgarlarmi yoki boshqa islomga qarshi unsurlarmi, ularga qayg‘urishni bas qiling! Aks holda, o’tmishingiz yana takrorlanadi!
Oxirida imperiyalar qabri bo‘lmish Afg‘onistonning mujohid va olijanob xalqini ana shu muammolarning barham topishi bilan tabriklab, islomiy tuzum, mustaqillik va ozodlikdan bahramand bo‘lib, doimo islom himoyachisi bo‘lib qolaman. Bunday holda, muvaffaqiyat va sharaf hamisha qadamlaringizni o’padi.
