ابن عابدين رحمه الله پدې اړه ليکي:
مَطلَبُ السُّلْطَانِ يَصِيرُ سُلْطَانًا. ژباړه: بِأَمْرَينِ: نَعَمْ نَقَلَ فِي الْبَحْرِ عَنْ الْخَانِيَّةِ أَيْضًا أَنَّ السُّلْطَانَ يَصِيرُ سُلْطَانًا بِأَمْرَينِ بِالْمُبَايَعَةِ مَعَهُ مِنْ الْأَشْرَافِ وَالْأَعْيَانِ، وَبِأَنْ يَنْفُدَّ حُكْمُهُ عَلَى رَعِيَّتِهِ خَوْفًا مِنْ قَهْرِهِ، فَإِنْ بُويعَ وَلَمْ يَنْفُذُ فِيهِمْ حُكْمُهُ لِعَجْزِهِ عَنْ قَهْرِهِمْ لَا يَصِيرُ سُلْطَانًا رَدُّ الْمُحْتَارِ عَلَى الدُّرَ الْمُخْتَارِ: ٣٦٤/٥
ژباړه باچا په دوو شرطونو پاچا جوړيږي. هو په البحر الرائق کې يې له قاضيخان څخه داسې مسئله راوړې: باچا په دوه شرطه باچا كيږي:
١- د قوم د مشرانو او مخورو په بیعت كولو سره.
٢- د زور له ويري به يې په رعيت باندي حكم چليږي.
که له يو كس سره بيعت هم وشو خو حكم يې په خلکو نه چليدو ځکه عاجز وو زور او ځواک ورسره نه وو باچا نه جوړيږي.
