Qalbi-al-asad al-afg’oni
Xudoning qonuni yer yuzida buzilib borardi, haqiqiy odamlarning hayoti og’ir edi, Afg’onistondagi qayg’uli siymolar afg’on opa-singillari va onalari uchun yerni qizdirgan edi, faqat etakchi bo’lganlar o’zlariga xushomad qilishni o’zlarining burchi deb bildi kofirlar, hayot shunchalar achchiq ediki, hatto jonivorlar ham tinch yashashga yo’l qo’yilmadi, maktablar va boshqa ilmiy markazlar darvozalari yopildi, Afg’oniston jaholatning qora bulutlari ortidan ketdi va umuman, Afg’oniston zamini hech kim uchun munosib bir yer emas edi. Afg’oniston qurolli hujumchilarning markaziga aylangani uchun odamlarning yashashi uchun yaroqli deb hisoblangan.
O’sha davrning haqiqiy odamlari juda hafsalasi pir bo’lib, ulug’ Rablaridan so’radilar: Yo Alloh! Bizni bu azoblardan xalos qilish uchun bizga boshqa hayot ber; Xudo bu xalqning ibodatiga aniq javob berdi va ular orasida uchinchi Omarni yaratdi.
Omar, rahimahulloh, aftidan, u kambag’al, kambag va kamtar bo’lsa-da, lekin Alloh taolo unga juda ko’p botiniy vazn bergan edi; Uning qat’iy fikriga ko’ra, kuchli iymon, po’lat qat’iyat va jasorat bor edi.
Alloh taolo Omar rahimahullohni odamlar orasidan tanlab, uni dinining homiysi qilib qo‘yishining sababi ham shu. Mulla Omar rahimahulloh xudoga shunday qattiq ishongan ediki, u barcha miltiqchilarni yalang qo‘llari bilan, oxiri kalashnikov quroli bilan chaqirib, xalqni kuldirdi.
Ammo barcha qilmishlari yashirincha bo‘lgani va ulug‘ Tangriga muhtoj bo‘lgani uchun birinchi kundanoq barcha qurolli jangchilar va kufr olami katta mag‘lubiyatga uchrashiga, Alloh taolo afg‘onlarga alohida sharaf ato etishiga ishongan edi. Aynan shu ediki, bugun uning qon va qurbonliklari olib keldi va butun Afg’oniston xalqi Islom tuzumi soyaboni ostida tinch-totuv yashamoqda.
Allohim uni jannat ahli qilsin. Omin yo rab-al-olamin.
