Ali Ansor
Alloh taolo bizga katta bir ne’mat ato etgan, ya’ni bizni muqaddas Islom dinida va payg‘ambarimiz Muhammad sollallohu alayhi vasallamning ummatidan qilib yaratgan. Bu ne’matlardan tashqari, yana bir katta sharaf bergan: u esa Alloh yo‘lida jihod qilish va mukallafiyatdir.
Jihod Alloh taoloning eng shirin amrlaridan biridir. Albatta, bu amr yuragida Islomga muhabbat va qonida bu dinning ishtiyoqi bor kishilar uchun shirin bo‘ladi. Jihod shariatni ijro etishning eng yaxshi yo‘li va haqiqatni amalga oshirish vositasidir.
Boshqa tomondan esa, tarix davomida doim haqqa va jihodga qarshi chiqqan guruhlar paydo bo‘lgan. Ular haqq nurini o‘chirish va uni bo‘g‘ish uchun harakat qilishgan. Bu guruhlar ba’zan boshqa kuchlar tomonidan qo‘zg‘atilgan, ba’zan haqq nomidan aldanib qolgan va ko‘pincha o‘zlarining johilligi tufayli bosh ko‘targan.
Bu guruhlar dastlab og‘zaki ifrotga tushadi, o‘zining aldovchi so‘zlari bilan musulmonlarni haqdanda botilga tortadi, yoshlarni halokat chuquriga tashlaydi va ularning insoniy haq-huquqlari va qadriyatlarini yo‘q qiladi. Oxir-oqibat, ular Islom va insoniyat nomini bulg‘ab, uni buzadilar.
Shunday guruhlardan biri – bu xorijiylar. Xorijiylar ifrotkorlik, takfir va dahshat tarafdorlari hisoblanadi. Bu guruhning paydo bo‘lishi va dastlabki ko‘rinishi haqida turli fikrlar va rivoyatlar mavjud, lekin ko‘pchilik olimlar fikricha, ushbu guruhning birinchi alomatlari Rasululloh sollallohu alayhi vasallam davrida namoyon bo‘lgan. Birinchi bo‘lib Rasulullohga e’tiroz bildirgan kishi – Abdulloh Zu’l-Huwaysira edi. U payg‘ambarimizga: “Ey Muhammad, adolatli bo‘l,” deb e’tiroz qilgan.
Halbuki Rasululloh sollallohu alayhi vasallam nubuvvatdan oldin ham, undan keyin ham adolatli va amin shaxs edilar. Hatto o‘sha davrning kofirlari ham ularning rostgo‘yligi, adolati va ishonchliligini tasdiqlashgan. Ammo bu “tarikiyat rahrovlari” payg‘ambarimizning niyat va adolatiga shubha qildilar.
Hazrat Umar raziyallohu anhu Zu’l-Huwaysirani o‘ldirmoqchi bo‘ldilar, ammo Rasululloh ularni to‘xtatib: “Bu odamning naslidan shunday bir qavm chiqadiki, ular ibodatda sizlardan ko‘proq bo‘ladi, lekin dinni kamondan chiqqan o‘q kabi tark etadi,” dedilar.
Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning so‘zlariga ko‘ra, xorijiylarning soni ortar va bu nopok nasl Islomni yo‘q qilish, takfirni yoyish hamda musulmonlar o‘rtasida nizolar va muammolar keltirishni maqsad qiladi. Ular hatto Hazrat Usmon raziyallohu anhuni, uchinchi xalifani, Qur’oni Karimni tilovat qilayotgan paytlarida shahid qildilar.
Bu kechirib bo‘lmas gunohdan keyin ular Hazrat Aliy karamallohu vajhahu va Hazrat Muoviya raziyallohu anhular o‘rtasida nizolarni keltirib chiqardilar. Musulmon qo‘shinlarini bir-biriga qarshi qo‘ydilar va oxir-oqibat, Hazrat Aliy karamallohu vajhahu tonggi azon aytayotgan paytlarida ular tomonidan shahid qilindilar.
Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning aytganlaridek, bir guruh bo‘ladiki, ular o‘zlarini barcha musulmondan ortiq deb biladi, lekin Islomni o‘qning ovdan qaytgani kabi tez tark etadilar. Xorijiylarning ifrotkorligi shunday davom etdi va ular johillik va zulmat yo‘lida qadam-baqadam ildamladilar.
Davomi bor….
