Ehson Arab
Hijrat va bay’at tushunchalarini buzib ko‘rsatish!
ISHID tashkil topgan ilk kunlardan boshlab, aql va tafakkur egalari uchun aniq edi: bu guruh na Allohning dini va na Muhammad (s.a.v.)ning shariatiga xizmat qilmoqda, balki Islom dushmanlarining qo‘lida xavfli bir qurolga aylangan edi.
ISHID xavorijlari yolg‘on “xilofat” bayrog‘i ostida Islom ummatini ichidan jarohatlagan va tashqi dushmanlarning hujumlariga zamin yaratgan jinoyatlarni sodir etdilar.
ISHID ning harakatlari shuni ko‘rsatdiki, ular o‘zlarining soxta da’volariga — ya’ni bu harakat Islomiy va dunyo musulmonlarini himoya qilish uchun qilingan degan gaplariga qaramay — aslida G‘arbdagi xo‘jayinlarining maqsadlari yo‘lida harakat qilganlar va qo‘llaridan kelgan barcha ishlarni ularning manfaatlarini ta’minlash uchun amalga oshirganlar.
Musulmonlarni o‘ldirish, islomiy diyorlarni vayron qilish, qonli fitnalarni boshlash va Islomdan vahshiy va g‘ayriinsoniy bir surat yaratish — bular ISHID ning kufr jabhasi uchun qilgan xizmatlari edi; bu nuqtalar biz oldingi maqolalarda birma-bir ta’kidlaganmiz.
Shariat tushunchalaridan noto‘g‘ri foydalanish va ularni buzish — zamonaviy xavorijlarning xo‘jayinlariga bergan eng katta «xizmatlaridan» biri bo‘ldi; ular jihod, xilofat, hududlarni qo‘llash kabi tushunchalarni noto‘g‘ri talqin qilib, bu tushunchalarga qattiq zarar yetkazdilar va yangi avlod ummatni bu muqaddas so‘zlardan begona qilishga harakat qildilar.
Hijrat va bay’at ham xavorijlarning tajovuzidan omonda qolmagan tushunchalardandir; bu ikki tushuncha islomiy ummatni qurishning asosiy ustunlaridan sanaladi, ammo ISHID xavorijlar ularni aldov va fitna quroliga aylantirdilar.
Islomiy mantiqda hijrat — Allohning dinini qo‘llab-quvvatlash va fitnadan qochish uchun qilingan muqaddas bir harakatdir. Rasululloh (s.a.v.) marhamat qilganlar:
«Hijrat to pok tavba qabul qilinayotgan vaqtgacha davom etadi, va tavba qabul qilinishi quyosh g‘arbdan chiqqungacha to‘xtamaydi.» (Abu Dovud rivoyati).
Ammo ISHID xavorijlar hijratni qotillik va qon to‘kishga qarab yo‘naltirib, sodda yoshlarga fitna va fasod o‘choqlariga hijrat qilishni targ‘ib qildilar — dinni barpo qilish uchun emas.
Bay’at esa islomda adolatli imomga bo‘lgan itoat ahdi hisoblanadi; bu imom Allohning Kitobi va Rasulining sunnatini amalga oshirishi kerak. Rasululloh (s.a.v.) dedilar:
«Kim bo‘ynida bay’at bo‘lmagan holda vafot etsa, johiliyat o‘limi bilan o‘lgan bo‘ladi.» (Muslim rivoyati).
Ammo ISHID talab qilgan bay’at johil va aqlsizlarga bo‘lgan bay’at edi, hidoyat etuvchi imomlarga emas. Ular bay’at bahonasi bilan ummatni Allohdan qo‘rqadigan olimlardan, haqiqiy amirlar va mujohidlardan ajratib, odamlarni buzg‘unchi va fitnachi rahbarlarga itoat qilishga majbur qildilar.
Bu muqaddas tushunchalarning buzilishi islomiy ummat tanasiga og‘ir zarba berdi. ISHID da’vo qilganidek adolatli davlat qurish o‘rniga, islomiy yerlarni ichki urushlar, qirg‘in va qochqinlikka aylantirdi.
Biroq bugun ummat uchun aniq bo‘ldiki, ISHID na jihodning vakili, na islomiy xilofatning namunasi edi; balki bu guruh ummatning dushmanlari tomonidan boshqarilayotgan va ummatni ichkaridan yo‘q qilish uchun ishlatilgan bir qurol edi.
Bugungi kunda islomiy ummat uchun vojibdirki, hijrat va bay’at kabi pok tushunchalarni xavorijlarning noto‘g‘ri talqinlaridan ajratib, ularni asl holida ummatga o‘rgatsin; toki ummatning yoshlari yana bu xushbichim, lekin zaharli so‘zlarga aldanmay, bu fitnaga qarshi o‘zlarini tayyorlasinlar.
