Abdulbasir Umari
Maxluqotning fitrati shunday yaratilganki, har bir inson ozod, hur va mustaqil bo‘lishi lozim. Bu xususiyat faqat insonlarga xos emas, balki hayvonlarda ham mavjud. Hatto bir hayvon boshqa hayvon hududiga tajovuz qilsa, u zaif bo‘lsa ham, qattiq qarshilik ko‘rsatadi. Insonlar orasida ham ko‘pchilik ana shunday xususiyatga ega. Islom ham ana shu tabiiy fitrat asosida tajovuzga qarshi himoya va jihod qilishni ta’kidlaydi. Qachonki islomiy yurtga tajovuz qilinsa, barcha musulmonlarga o‘sha bosqinchi dushmanga qarshi urush va jihod farz va vojib bo‘ladi.
Shayxulislom alloma Ibn Taymiyya rahimahulloh bu jangni imondan keyingi eng zarur amal deb biladi. U shunday deydi:
«Va ammo qitāl ad-daf’, u hurmatga tajovuz qilgan bosqinchini daf etishning eng kuchli turidir va ijmo’ bilan vojibdir. Din va dunyoni buzadigan bosqinchi dushmanni daf etish imondan keyin eng zarur amaldir va buning uchun hech qanday shart qo‘yilmaydi».
(Al-Fatāwā al-Kubrā, 4-jild, 608-bet)
Muhammad sollallohu alayhi vasallam va u zotning sahobalari g‘azotlar va boshqa janglarda bosqinchilarga qarshi shunday qahramonliklar ko‘rsatdilarki, bu butun insoniyat tarixida mislsizdir.
Xulosa shuki, tajovuzga qarshi kurash inson fitratida mujassamdir va Islom bunga katta ahamiyat beradi. Zamonaviy musulmonlar orasida afg‘onlar shunday millatki, har qanday bosqinchining tishini sindirgan. Kam imkoniyat va oddiy vositalar bilan ulkan imperiyalarni qulatgan va Islomning haqiqiy farzandlari sifatida din va vatan izzatini mislsiz jasorat bilan tiklagan.
Shayxul-mujohidin Abdullah Azzam rahimahulloh afg‘onlar haqida shunday deydi: muqaddas afg‘on musulmon xalqi yurti pok qonlari bilan sug‘orilgan, hozirgacha qariyb bir million shahid bergan va hanuz dunyoning eng qudratli kuchlariga qarshi bosh, qon, ruh va parcha-parcha jasadlarini qurbon qilmoqda. Bu millatning bunday qurbonliklar berishi ajab emas, chunki bu uning ildizi va aslidan kelib chiqadi. Hazrat Umar roziyallohu anhuning so‘zlari kabi: farzand xulq va sifatda otasiga o‘xshaydi — xoh ilmda, xoh saxovatda, xoh shijoatda.
Bu zamin Abu Hanifa, Al-Bayhaqi, Al-Balkhi, Al-Marwazi, Ibn Hibban, Al-Tirmidhi, Al-Nasa’i, Al-Bukhari, Qutayba ibn Muslim, Mahmud of Ghazni, Fakhr al-Din al-Razi, Imam al-Haramayn al-Juwayni, Al-Biruni, Al-Farabi, Ibn Sina, Al-Jurjani va boshqa ko‘plab ulug‘ zotlarning vatani bo‘lgan.
Afg‘on xalqining g‘ururli va jasur tabiati nafaqat zamonaviy ulamolar tomonidan, balki tobe’inlardan ham naql qilingan: Xuroson Allohning qamchisidir; qachon Alloh bir qavmga g‘azab qilsa, ularni Xuroson bilan uradi.
Dunyo tag‘utlari ham tan oladiki, Afg‘oniston biz uchun qabristondir. Joe Biden va Donald Trump bir necha bor shunday e’tiroflarni takrorlagan. Arab ulamolari orasida ham Afg‘oniston “maqbarat ul kuffor” nomi bilan mashhurdir. Bir asr ichida uchta katta qonxo‘r ajdahoning boshi bu yurtda kesilgan va ularning lashkarlari qonga botgan.
Bu bosqinchilardan biri Soviet Union edi. U Afg‘onistonga bostirib kirdi, biroq yillar davom etgan qarshilik va jihoddan so‘ng 26 Dalv kuni sharmandali mag‘lubiyat bilan maydonni tark etishga majbur bo‘ldi. Bugun o‘sha muborak kunning o‘ttiz yettinchi yilligi nihoyasiga yetmoqda.
