Rif‘at Shafiq
Yahudiylarning yomon sifatlari silsilasida bu qismda ularning yana bir shaytoniy xususiyatini ko‘rib chiqamiz.
12 — Alloh taologa tuhmat va bo‘hton bog‘lash
Yahudiylar paydo bo‘lgan davrdan to hozirgacha turli xil yomon va qabih ishlarni amalga oshirib kelganlar; shunday ishlar-ki, inson ularni eshitib hayratda qoladi. Ana shu ishlardan biri Alloh taologa tuhmat, yolg‘on va bo‘hton bog‘lashdir. Bu amal axloqiy buzuqlikning eng past darajasi va zalolat hamda isyonning eng oxirgi chegarasi hisoblanadi: inson o‘zining Yaratuvchisi, Egasi va Parvardigori haqida yolg‘on gapirib, pok Zotga noo‘rin nisbatlar berishi.
Yahudiylar turli zamonlarda Alloh taologa har xil yolg‘onlarni nisbat berishgan. Ba’zan o‘zlarini Allohning suyukli bandalari va maxsus yaqinlari deb atashgan, ba’zan jannatni faqat o‘zlariga xos deb hisoblashgan, yana bir payt do‘zax olovi bizga faqat bir necha kun tegadi deb aytishgan, boshqa paytlarda esa ilohiy zot, sifatlar va shariatda tahrif va o‘zgartirishlarga qo‘l urishgan. Qur’oni Karim ularning bu yomon xususiyatini ko‘plab oyatlarda bayon qilgan.
Alloh taolo Qur’oni Karimda marhamat qiladi:
انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللهِ الْكَذِبَ وَكَفَىٰ بِهِ إِثْمًا مُبِينًا
(Niso: 50)
Tarjimasi: Qarang, ular Allohga qanday qilib yolg‘on to‘qiydilar. Bu ishning o‘zi ochiq gunoh ekaniga kifoya qiladi.
Alloma Ibn Kasir Dimashqiy ushbu oyat tafsirida shunday deydi:
وقوله: (انظر كيف يفترون على الله الكذب) أي: في تزكيتهم أنفسهم ودعواهم أنهم أبناء الله وأحباؤه، وقولهم: (لن يدخل الجنة إلا من كان هودا أو نصارى) وقولهم: (لن تمسنا النار إلا أياما معدودة)، ثم قال: (وكفى به إثما مبينا) أي: وكفى بصنعهم هذا كذبا وافتراء ظاهرا
Tarjimasi: Alloh taoloning
انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللهِ الْكَذِبَ
degan so‘zidan maqsad ularning Allohga qanday yolg‘on bog‘lashlarini ko‘rishdir. Bu yolg‘onlar o‘zlarini poklash va maqtash shaklida edi. Chunki ular: Biz Allohning farzandlari va suyukli bandalarimiz, deb da’vo qilishardi. Shuningdek: Jannatga faqat yahudiylar yoki nasroniylar kiradi, deb aytishardi. Yana: Do‘zax olovi bizga faqat sanoqli kunlargina tegadi, der edilar.
So‘ng Alloh taolo marhamat qildi
وَكَفَىٰ بِهِ إِثْمًا مُبِينً
ya’ni, ularning mana shu ishlari yolg‘on va bo‘htonlarining ochiq dalili bo‘lishi uchun kifoyadir.
Alloma Abdurahmon as-Sa’diy o‘z tafsirida yozadi:
انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ، أي: بتزكيتهم أنفسهم، لأن هذا من أعظم الافتراء على الله، لأن مضمون تزكيتهم لأنفسهم الإخبار بأن الله جعل ما هم عليه حقا وما عليه المؤمنون المسلمون باطلا، وهذا أعظم الكذب وقلب الحقائق بجعل الحق باطلا والباطل حقا، ولهذا قال: (وكفى به إثما مبينا) أي: ظاهرا بينا موجبا للعقوبة البليغة والعذاب الأليم
Tarjimasi: Yahudiylarning o‘zlarini pok va haq deb bilishlari Allohga nisbatan eng katta yolg‘onlardan biridir. Chunki bu da’volarining ma’nosi go‘yo ular haq yo‘lda, mo‘min musulmonlar esa botil yo‘lda ekanligini anglatardi. Holbuki, haqiqat buning teskarisi edi. Ular haqni botil, botilni esa haq qilib ko‘rsatardilar. Bu esa haqiqatni buzishning eng katta turi va eng ochiq yolg‘on hamda zulmdir.
Alloh taolo ularning mana shu yolg‘on da’volariga rad javobi sifatida marhamat qiladi:
وَقَالُوا لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كَانَ هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ ۗ تِلْكَ أَمَانِيُّهُمْ
(Baqara: 111)
Tarjimasi: Ular: ‘Jannatga faqat yahudiy yoki nasroniy bo‘lganlargina kiradi’ dedilar. Bu esa ularning xom xayollari va behuda orzularidir.
Shuningdek Alloh taolo ularning yana bir yolg‘on so‘zlarini bayon qilib shunday deydi:
وَقَالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّامًا مَعْدُودَةً ۚ قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللهِ عَهْدًا فَلَنْ يُخْلِفَ اللهُ عَهْدَهُ ۖ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ
(Baqara: 80)
Tarjimasi: Ular: ‘Do‘zax olovi bizga faqat sanoqli kunlargina tegadi’, dedilar. Ayting: ‘Sizlar Alloh huzurida bir ahd olganmisizlarki, Alloh o‘z ahdiga xilof qilmasa? Yoki sizlar Alloh nomidan bilmagan narsangizni gapiryapsizlarmi?
Bu gaplarning barchasi Alloh taologa nisbatan bo‘hton va asossiz da’volar edi. Chunki Alloh taolo hech bir qavmga imon va solih amallarsiz najot va’da qilmagan. Bu xususiyatning asosiy manbai esa ularning g‘urur va takabburligi edi. Shu sababli ular o‘zlarini barcha maxluqotdan ustun deb hisoblashar va hech qachon do‘zaxga kirmaymiz deb o‘ylashardi.
