Sulton Muhammad Soqib
G‘azo tarixdan qolgan jarohat bo‘lib, u hanuzgacha yangi kabi saqlanib turibdi. Falastinning bu kichik, ammo jasur qismi qariyb ikki yildan beri Isroilning eng og‘ir bombardimonlari va harbiy amaliyotlari ostida qolmoqda. Shifoxonalar, maktablar va masjidlar nishonga olinmoqda, minglab ayollar va bolalar shahid bo‘lmoqda, ko‘plab jurnalistlar, qutqaruvchilar va yordam tashkilotlari xodimlari ham bu urush qurboniga aylanmoqda. Gumanitar yordam yo‘llari yopib qo‘yilgan va har bir uyg‘oq inson vijdonini larzaga soladigan manzaralar yuzaga kelgan. Dunyo sukutga cho‘mgan, inson huquqlarini da’vo qiluvchi tashkilotlar esa o‘zlarini ko‘r va kar qilib ko‘rsatmoqda.
G‘azo o‘sha mazlum Yaqin Sharq yurti doimo eng og‘ir sinovlarga guvoh bo‘lib kelgan. Uylar vayron qilinadi, yo‘llar yopiladi, bolalar yetim qoladi, onalar esa farzandlari jasadi ustida ko‘z yosh to‘kadi. Ammo aynan shu zaminga taslim bo‘lish ovozi o‘rniga “Allohu akbar” nidosi yangraydi. Bu shunday yurtdirki, hatto bombardimonlar soyasida ham imon chirog‘i so‘nmaydi, aksincha yanada porlaydi. G‘azo aholisi fidoyilik va qurbonlikning shunday timsolini ko‘rsatdiki, bu tarix uchun abadiy saboq, musulmon ummati uchun esa uyg‘otuvchi zarba bo‘lib qoladi.
Hozirgi vaziyatda Hamas Falastin qarshilik harakatining muhim markazlaridan biri sifatida tilga olinadi. Kimdir buni siyosiy nuqtai nazardan, kimdir esa insoniy dard nuqtai nazaridan ko‘radi, ammo har ikkala holatda ham bir haqiqat inkor etilmaydi: bu hudud uzoq yillik qamal, urush va azoblar ichida o‘z kimligi va mavjudligini saqlab qolish uchun kurashib kelmoqda.
Hamas tarafdorlarining fikricha, bu harakat faqatgina tashkilot emas, balki muayyan siyosiy va qarshilik yo‘nalishining ifodasidir. Ko‘plab siyosiy rahbarlar mulozamat va sukut zanjiriga tushib qolgan bir paytda, G‘azo yoshlari hanuz qarshilik shiorini baland ko‘tarmoqda. Ular dunyoga shuni bildiradiki, imon va iroda kuchi moddiy qurollar qarshisida ham mustahkam qalqon bo‘la oladi.
Sionistik harbiy amaliyotlar qanchalik kuchaymasin, uylar vayron qilinsin, insonlar shahid bo‘lsin, biroq tarix takrorlab kelayotgan haqiqat shuki: g‘oyalarni bombalar yo‘q qila olmaydi. Tarix sahifalari shuni ko‘rsatadiki, bosqinchi kuchlar oxir-oqibat vaqt o‘tishi bilan qulaydi, mazlum xalqlarning irodasi esa yashab qoladi. Falastin ozodligi umidi ham aynan shu qurbonliklar orqali har kuni yanada mustahkamlanib bormoqda, inshaalloh.
Bugun musulmon ummatining mas’uliyati shuki, Falastin dardini o‘z dardi deb bilishi kerak; duo, ma’naviy qo‘llab-quvvatlash, media orqali ovoz chiqarish va har qanday joiz vosita bilan mazlum Falastin xalqi yonida turishi lozim. Chunki Falastin faqat geografik nom emas, balki e’tiqod, izzat va ummat tarixining umumiy masalasidir. G‘azo shunday yurtdirkim, unda o‘lim yakun emas, balki ma’noning davomidir; har bir qon tomchisidan yangi g‘oya, yangi iroda va yangi ruh unib chiqadi. Shahidlik silsilasi bu yurt xalqining ishonchini yanada mustahkamlaydi: ozodlik qurbonlarsiz qo‘lga kirmaydi.
Shahid Aqso mazlum!
Keyingi rivoyatda G‘azo qarshilik harakatining yetakchi shaxslaridan biri sifatida Izzuddin al-Haddod ham tilga olinadi. U “Qassam soyasi” nomi bilan tanilgan bo‘lib, Hamasning harbiy qanoti muhim qo‘mondonlaridan biri edi. U G‘azo shahri brigadasiga rahbarlik qilgan va harbiy tuzilmaning muhim bo‘limlarida asosiy rol o‘ynagan. Aytishlaricha, u Hamas harbiy tizimining markaziy shaxslaridan bo‘lib, uning qo‘mondonligi ostida bir nechta harbiy bo‘linmalar faoliyat yuritgan.
U o‘z hayotini kurash, fidoyilik va qarshilik yo‘lida o‘tkazdi va shu yo‘lda oila a’zolaridan bir qismi bilan birga yuksak shahidlik martabasiga erishdi. Qabulallohu taolo! Bugun G‘azo faqat urush nomi emas, balki eng og‘ir sharoitlarda ham taslim bo‘lmaydigan insoniyat nomidir. U yerda bombalar yog‘ilsa ham, duo ovozi baland ko‘tariladi. Vayronalar ichidan esa yangi umid belgilari paydo bo‘ladi. Bularning barchasi bitta buyuk haqiqatni anglatadi: qachonki xalqlar o‘z imon va irodasiga tayanib tursa, moddiy kuchlar ularni abadiy yengib bo‘lmaydi.
