Zulkafil Zaki
Har bir tsivilizatsiyaning o‘zining bir shamshiri bo‘lgan va bor, uni o‘zining kimligi va orzularining belgisi deb biladi. Islom quyoshi Makka mukarramada porlaganida va hidoyat nuri Madinaga yetib kelganida, Payg‘ambar alayhissalom Madina munavvarada islomiy tizimning asosini qo‘ydilar va ikki bayroqni ramz va belgi sifatida tanladilar: biri oq bayroq (Livo), ikkinchisi esa qora bayroq (Ro‘ya).
Bu bayroqlar Kalima tayyiba va nubuvvat muhriga bezatilgan bo‘lib, islom lashkarlari ularni har bir jang va kurashga olib borishar edi. Janglarda, muzokaralarda, sulh tuzishda va hayotning barcha bosqichlarida bu bayroqlar ummat ustida soyabon bo‘lib, izzat va shon-sharaf olib kelardi.
Kalima tayyiba va nubuvvat muhriga bezatilgan bu qora bayroq Badr va Xaybar g‘azotlarida g‘alaba bayrog‘i edi. Uni Abu Bakr Siddiq va Umar Faruq A’zam ishlatganlar. Bu bayroq Xolid ibn Valid (Sayfulloh al-Maslul) janglarining belgisi bo‘lgan, u fotih Salohiddin Ayyubiyning bayrog‘i edi, u Hittin maydonida nomi noma’lum shuhadolar qoni bilan boyaldi va Quddus masjidi minoralariga o‘rnatildi.
Tarix davomida bu bayroq xalifaliklar va yirik islomiy saltanatlarning ramzi bo‘lib qoldi. Ammo g‘arbning mustamlakachilik urushlari va mafkuraviy hujumlari natijasida u ummat ongidan o‘chirildi. Dajjoliy Sayks-Piko, Duryond va Makmagan chizgan chiziqlar bilan islom ummati bo‘laklarga bo‘lindi va har bir qism geografik chegaralar ichiga qamaldi. Har xil rang va shakldagi bayroqlar alohida millatlarning kimligi va ramzi sifatida tanlandi.
Shu tariqa, asrlar davomida odamlar xotirasidan o‘chgan bu muqaddas islom bayroqlari Umar Solih (oq islom bayrog‘i) va Usoma bin Lodin (ummatning qora bayrog‘i) tomonidan yana tiklandi va islom geografiyasida hilpiratildi.
Kalima tayyiba bilan bezatilgan bu qora bayroq soyasida butun ummat bo‘ylab jihod va kurashning yangi sahifasi ochildi. Marokashdan Falastingacha va Somalidan Hindiston yarimorolgacha bo‘lgan musulmon yoshlar maydonlarga otlandilar. Muqaddas jihod karvoni yagona yetakchilik va markazga ega bo‘lib, birlik va birdamlik atrofida to‘plandi.
Kalima tayyiba yozilgan bu bayroq dunyo bo‘ylab hilpiratish maqsadida sodiq ummat kishilari tomonidan Nyu-Yorkning baland minoralari va Pentagonni larzaga soldi va Alloh kalimasini yuksaltirish uchun Amerika osmonida olov ichida yonib, shahid bo‘ldi.
Jihodimiz g‘alaba ostonasiga yetib kelganida, to‘satdan
«IShID» nomli fitna paydo bo‘ldi. Bu fitna muqaddas islom nomidan foydalanib, islomning pok damaniga dog‘ tushirdi.
IShID islom ummatini yo‘q qilish uchun islomning qora bayrog‘ini o‘z ramzi sifatida tanladi va xalifalik, shariat va islomni qayta tiklash da’volari bilan chiqdi. Bu muqaddas shiorlar soyasida minglab yoshlarni dunyoning turli burchaklaridan o‘z saflariga jalb qilib, halokatli fitnaga tortdi.
Ular jihod nomidan foydalanib, shunday dahshatlar yaratdilarki, qalam yozishga, til esa aytishga uyaladi. Jihodning muqaddas nomi bilan nafrat urug‘ini sochdi va pok islom dinini qirg‘in, terror va urush dini sifatida ko‘rsatdi.
Bugun qora bayroqni ko‘rgan odamlar uni faqat IShID bilan bog‘lashadi va islomning muqaddas shamshirini ularga tegishli deb o‘ylashadi. Ammo bu haqiqat emas; bu islomning bayrog‘idir, Qodisiyya va Yarmuk g‘alabalari ostida hilpiragan, uning soyasida Rim va Fors imperiyalari qulagan va quruqlik hamda dengizlar ustida hukmronlik qilingan. Bu o‘sha bayroqki, 800 yil davomida Kurtuba, G‘arnota va Tulaytula masjidlarida hilpiragan edi.
Qalam ahli va mutafakkirlarning mas’uliyati shundaki, ular islom ummati va butun dunyoni bu tushunmovchilikdan ogoh qilib, bu ramzning haqiqiy qadriyatini saqlab qolishlari kerak.
