Ajmal
Pokiston harbiy rejimi yana bir bor begunoh afg‘on bolalari va ayollarining qoni bilan qo‘llarini bulg‘adi. Dunyo G‘azodagi sionistik rejimning jinoyatlarini kuzatib turgan bir paytda, Pokiston ham xuddi shunday vahshiyona uslub va insoniy qonunlarga nisbatan xuddi shunday bepisandlik bilan o‘z tajovuzkorlik olovini himoyasiz afg‘on xalqi boshiga yog‘dirdi. Go‘yo bu rejim Isroilga ergashishdan boshqa hech qanday vazifasi yo‘qligiga qasam ichgandek.
So‘nggi hujumlarda Pokiston harbiy samolyotlari Afg‘oniston havo hududini buzib kirib, Kunar viloyatining Shiltan tumanidagi va Helmand viloyatining Garmser tumanidagi aholi yashash joylarini nishonga oldi. Islomiy Amirlik matbuot kotibi Zabihulloh Mujohidning ma’lum qilishicha, ushbu hujumlarda ayollar va bolalarni ham o‘z ichiga olgan 9 nafar tinch aholi shahid bo‘lgan, yana 11 kishi yaralangan va 3 ta turar joy vayron qilingan. Bu raqamlar ortida oddiy insonlar turibdi; ularning yagona aybi chegara hududida yashaganlari edi.
Pokiston Axborot vazirligi esa beandisha ravishda terrorchilarning yashirin maskanlari nishonga olingani va 22 kishi o‘ldirilganini da’vo qildi. Qaysi terrorchilar? Qaysi yashirin maskanlar?
Hududning 32 yoshli aholisi Muhammad Habib qurbonlardan birini kambag‘al va beozor inson sifatida tasvirlaydi. Uning aytishicha, u chorvachilik bilan kun kechirgan: ertalab echkilarini yaylovga chiqarib, kechqurun uyiga qaytardi. Pokiston rejimi “terrorchilarning yashirin maskani” deb atagan uyda yashagan bu bechora cho‘ponning Tahrik-e Tolibon Pokiston bilan ham, boshqa hech qanday guruh bilan ham aloqasi bo‘lmagan. Uning yagona “aybi” shu edi.
So‘nggi hujumlar alohida hodisa emas. O‘tgan oylar davomida Kunar, Paktika, Paktia, Xost va Nangarhor viloyatlarining ayrim hududlari bir necha bor Pokistonning havo va artilleriya hujumlariga uchradi. BMTning Afg‘onistonga yordam missiyasi (UNAMA) ma’lumotiga ko‘ra, 2026-yil fevral oyining oxiridan mart oyining boshigacha bo‘lgan davrda kamida 185 nafar afg‘on fuqarosi halok bo‘lgan yoki yaralangan, qurbonlarning aksariyatini esa ayollar va bolalar tashkil etgan. Bu hujumlarning takrorlanishi Afg‘oniston xalqining Pokistondagi kelishmovchiliklar va xavfsizlik hisob-kitoblarining oqibatlarini boshdan kechirayotganini ko‘rsatadi.
Pokiston rejimi Isroilning G‘azoda qo‘llayotgan uslubiga o‘xshash tarzda avval bir hududni bombardimon qiladi, keyin esa uyat va andishasiz ravishda terrorchilar nishonga olinganini da’vo qiladi. Ammo voqelik maydonida qoladigan narsa bolalarning jasadlari va vayron bo‘lgan uylar. Sionistik rejim ham o‘z hujumlarini bir necha bor terrorizmga qarshi kurash shiori bilan oqlagan, biroq buning oqibatida aholi yashash hududlari vayron bo‘lgan va ko‘plab ayollar hamda bolalar qurbon bo‘lgan. Endi Pokiston ham xuddi shu yo‘ldan bormoqda. Shu sababli Isroil ning Osiyo nusxasi iborasi aynan mana shu xatti-harakatlar namunasiga ishora qiladi.
Pokiston iqtisodiyoti xalqaro qarzlar hisobiga oyoqda turibdi, bu mamlakat armiyasi esa hatto o‘z poytaxti xavfsizligini ta’minlashga ham qodir emas. Bu, go‘yo o‘zining mag‘lubiyatlarini yashirish uchun so‘nggi imkoniyatlaridan foydalanib, har qanday jinoyatga qo‘l urayotgan rejimning xatti-harakatiga o‘xshaydi.
Afg‘oniston Islomiy Amirligi Afg‘oniston hududidan hech bir davlatga qarshi foydalanilmasligini ta’kidlab kelmoqda. Shu bilan birga, Afg‘onistonning suvereniteti va hududiy yaxlitligining buzilishiga ham yo‘l qo‘ymasligini bildirgan. Bunday tajovuzlarga javob o‘ylangan, qat’iy va milliy manfaatlarga asoslangan bo‘lishi kerak.
So‘nggi hujumlar bitta aniq xabarni ko‘rsatmoqda: Afg‘oniston xalqining qoni qadrsiz emas va tinch aholining uylarini vayron qilishni harbiy da’volar bilan yashirib bo‘lmaydi. Bolalar qoni evaziga yashab qolishga urinayotgan rejim oxir-oqibat o‘sha qonlar ichida cho‘kib ketadi. Isroilning Pokistonga ko‘chib o‘tgan jinoyat merosi bir kun kelib, bu rejimning o‘ziga qaytib keladi.
