Usoma Nuhzat
“Islomiy Davlat” nomi bilan tanilgan DAISh(ISHID) xavorijlari o‘zining shomatsiz paydo bo‘lishining boshidanoq o‘zini islomiy adolatning bayroqdori sifatida tanishtirishga urindi.
Bu guruhning rahbar va qo‘mondonlari ko‘plab bayonotlarida va’da berishardi: ular “islomiy xalifalik”ni tiklaydi, shariatni to‘liq tatbiq qiladi, fasodni yo‘q qiladi va mazlumlarning haq-huquqini zolimlardan oladi.
Bu va’dalar ko‘plab musulmon yoshlar, ayniqsa qo‘g‘irchoq hukumatlar va bosqinchilarning zulmidan charchaganlar uchun jozibador ko‘rindi.
Xavorij DAISh (ISHID) aynan shu shiorlar bilan sodda yurakli yoshlarning bir qismini aldashga muvaffaq bo‘ldi. Ularning targ‘ibotlari Qur’oni karim oyatlari va Rasululloh sallallohu alayhi vasallamning hadislari bilan to‘la edi, ammo ularni noto‘g‘ri va buzilgan talqin bilan taqdim etishardi.
DAISh(ISHID) ga tegishli ommaviy axborot vositalari go‘yoki adolat va to‘liq xavfsizlik hukmron bo‘lgan bir jamiyatning ideal va kesilgan tasvirlarini namoyish etardi, bu jamiyatda islom hukmlarining qat’iy ijro etilishi da’vo qilinardi.
Ular qo‘llab-quvvatlovchilarni jalb etish uchun jinoyatchilarga hadd jazosining qo‘llanishi — masalan, qasos yoki o‘g‘rining qo‘lini kesish — holatlarini ko‘rsatishar, va bu orqali “Islom olami ehtiyoj sezayotgan haqiqiy adolat mana shu!” degan iddaolarini ilgari surishardi.
Ammo maydondagi haqiqat mutlaqo boshqa edi. DAISh (ISHID) adolatni joriy qilish o‘rniga, amalda zolimlik va vahshiylikning eng yaqqol misollarini yaratdi.
Ular “hadd jazosini ijro qilish” bahonasi bilan begunoh odamlarni bo‘g‘ib o‘ldirdi, odamlarga soxta jinoyatlar to‘nkab ularni takfir qildi va ularning jon-molini o‘zlariga halol deb e’lon qildi. DAISh (ISHID) nazorat qilgan hududlarda xavfsizlik o‘rniga ommaviy qirg‘in, qiynoq, uylarning vayron qilinishi, mulklarning musodara qilinishi va odamlarning badarg‘a qilinishi hukm surdi.
DAISh(ISHID) adolat da’vo qildi, ammo insoniy sha’n va xavfsizlikni barbod qildi. U xalifalikni va’da qildi, ammo chin xalifalikning — islomiy birodarlik, adolat, shura va axloqqa asoslangan — poydevorlarini zulm, zo‘ravonlik, tafriqa va takfir bilan buzdi.
U ummatning birlikda bo‘lishini da’vo qildi, lekin ummatni bo‘lib tashladi va mazhabiy hamda etnik nizolarni avj oldirdi.
(ISHID) DAIShning eng dahshatli jinoyati shuki, uning eng katta qurbonlari aynan musulmonlar bo‘ldi. Agar bu guruh kofirlarga qarshi kurashish uchun maydonga chiqqanini rostdan aytayotgan bo‘lsa, unda nima uchun ularning aksar portlovchi hujumlari va ko‘r-ko‘rona suiqasdlari musulmonlar yashaydigan mahallalar, bozorlar va hatto masjidlarda sodir etildi?
Nega minglab musulmon ayollar va bolalar DAISh(ISHID) nazoratidagi hududlarda qirg‘in qilindi yoki qochishga majbur bo‘lishdi? Nega ular asirlarni bo‘g‘izlab, odamlarni tiriklayin yoqib, butun dunyoga Islom dinining shafqatsiz ko‘rinishini ko‘rsatdi?
Xulosa qilib aytganda, DAISh(ISHID) adolatni bo‘sh va soxta bir shiorga aylantirish uchun keldi va zulmni adolat nomi bilan targ‘ib qildi — bu esa islomga qilingan eng katta xiyonat bo‘ldi.
