Rafiq
Pokiston harbiy rejimining ayrim maxsus doiralari bir necha bor va muntazam ravishda Afgʻoniston havo hududini buzib harbiy nishonlarni emas balki turar joylar hamda tinch aholi yashaydigan uylarni bombardimon qilgan. Natijada eng katta qurbonlar bolalar ayollar va oddiy musulmon fuqarolar boʻlib kelmoqda. Koʻplab davlatlar oʻz siyosiy tuzumi va yuritayotgan siyosati tufayli ichki xavfsizlik hamda siyosiy mua‘mmolarga duch keladi. Bunday muammolar baʼzan qoʻzgʻolon va isyonlarga sabab boʻlsa baʼzan esa zulm va istibdoddan xalos boʻlish uchun zamin yaratadi.
Pokiston harbiy rejimi ham xuddi shunday taqdirga duch kelgan. Bu mamlakatdagi beqarorlik va qarshiliklarning manbai Pokistonning oʻz fuqarolaridir va toʻqnashuvlar ham aynan oʻsha mamlakat hududida yuz bermoqda. Ularning oʻzlari ham harbiy rejimga qarshi kuchlar Pokiston ichida faoliyat yuritayotganini va oʻsha hududlarda keng koʻlamli qurolli hujumlar amalga oshirayotganini yaxshi biladilar. Shunga qaramay ular hanuz Afgʻonistonni muxolif guruhlarga boshpana berishda ayblamoqda. Agar urush ham muxoliflar ham oʻz hududlarida boʻlsa unda bu ayblovlar qanday asosga ega?
Pokiston harbiy rejimi oʻzining mustabid, zolimona va tashqi kuchlarga qaram siyosati oqibatida keng xalq noroziligiga duch kelgan. Bugungi kunda bu norozilik ayrim hollarda qurolli kurashga aylangan. Barchaga maʼlumki ushbu rejimga qarshi kurashayotgan guruhlar Pokistonning oʻz musulmon xalqi orasidan chiqqan va ayni paytda unga qarshi qurolli kurash olib bormoqda.
Pokiston Afgʻonistonni muxolif guruhlarga boshpana berishda ayblash orqali oʻz ichki beqarorligini Afgʻonistonga yuklashni istaydi. Shu tariqa ular oʻz xalqi oldida javobgarlikdan qochib Afgʻoniston xalqini oʻzining zulmkor va zoʻravon siyosatining qurboniga aylantirishga urinmoqda. Afgʻonistonda Islom Amirligi hokimiyati oʻrnatilgach mamlakat toʻliq mustaqillikka erishdi va shariatga asoslangan mustaqil tuzumga ega boʻldi. Bugungi kunda alhamdulillah butun Afgʻoniston yagona Amir va yagona rahbarlik ostida boshqarilmoqda.
Ilgari ayrim qoʻshni davlatlarda boʻlgani kabi ayniqsa Amerika bosqini davrida Afgʻoniston hududi turli kuchlar va razvedka doiralari raqobat maydoniga aylangan edi. Ammo bugun bu yurt begona kuchlar hamda razvedka tarmoqlarining hukmronligi va aralashuvidan xalos boʻlgan. Hech bir shaxs yoki guruh Afgʻoniston hududidan boshqa davlatlarga qarshi foydalanishga haqli emas. Soʻnggi besh yil davomida ham bu hudud hech qachon qoʻshni davlatlar yoki mintaqaga qarshi xorijiy guruhlar ixtiyoriga berilmagan.
Pokiston rejimining Afgʻonistonda unga qarshi guruhlar mavjudligi haqidagi daʼvolari oʻz ichki muvaffaqiyatsizliklari va beqarorligini yashirish hamda Pokiston xalqi oldida javobgarlikdan qochishga qaratilgan urinishdan boshqa narsa emas. Aql va mantiq nuqtayi nazaridan bu daʼvolar hech qanday asosga ega emas. Tajriba ham shuni koʻrsatdiki bunday asossiz ayblovlar va shoshma-shosharlik bilan chiqarilgan xulosalar doimo Afgʻonistonning begunoh tinch aholisi va mazlum fuqarolariga qarshi vahshiyona hujumlar bilan yakunlangan. Shunga qaramay ular hanuz oʻzining asossiz ayblovlari va yolgʻon daʼvolarida qatʼiy turib oʻz operatsiyalarini muvaffaqiyatli qilib koʻrsatishga urinmoqda.
Eʼtiborli jihati shundaki biz Pokiston hududida IShID mavjudligi haqida hujjatlar va ishonchli dalillarni eʼlon qilib bu guruhning ayrim harbiy obyektlarda faoliyat yuritayotganini isbotlaganimizdan soʻng ular bu sharmandalik va jinoyatni yashirish uchun yana nifoq va aldov siyosatini tanladilar. Ular jahon jamoatchiligi eʼtiborini oʻz zulmi va jinoyatlaridan chalgʻitishga harakat qildilar. Chunki koʻplab oʻzini xalqaro tashkilot deb ataydigan tuzilmalar uchun begunoh musulmonlarning qirgʻin qilinishi emas, balki IShID masalasi muhimroq hisoblanadi. Shu sababli Pokiston rejimi zoʻravonlik va jinoyatlarda ayblanishga rozi boʻlsa-da hech qachon IShID va boshqa xalqaro terrorchi guruhlarning oʻz hududida mavjudligini yoki ular bilan aloqadorligini tan olishga va buning masʼuliyatini zimmasiga olishga tayyor emas.
Pokiston harbiy rejimi fitna va buzgʻunchilikning manbaidir. Ular oʻz hududidagi muxoliflarni ataylab toʻliq nishonga olmaydilar chunki Pokiston xalqi ularga qarshi safarbar boʻlib muxoliflarni qoʻllab-quvvatlashidan qoʻrqadilar. Ular inqirozning ildizi oʻz mamlakatida ekanini muxoliflari ham oʻsha xalq orasidan chiqqanini va oʻsha yerda faoliyat yuritayotganini yaxshi biladilar. Shunga qaramay oʻz rejimini saqlab qolish uchun hech qanday mantiqiy siyosiy va insoniy mezonlarga toʻgʻri kelmaydigan harakatlarini davom ettirmoqdalar.
