Ahmad Yahyo
G‘azoni bombardimon qilish: tizimli genotsidning jihatlari
2023-yil oktabr oyida dunyo G‘azo sektoriga qarshi misli ko‘rilmagan harbiy hujumga guvoh bo‘ldi; bu hujum avvalgi barcha muvozanatlarni izdan chiqardi.
Bu faqat oddiy harbiy amaliyot emas edi, balki vayronkor, uzluksiz va tashkil etilgan jarayonga aylandi. Uning nishoni faqat qarshilik guruhlari emas, balki qamal ostida yashayotgan bir xalqning hayot asoslari edi. To‘liq havo, dengiz va quruqlik ustunligiga tayangan holda, sionistik rejim armiyasi yo‘q qilish strategiyasini amalga oshirdi; shunday darajadaki, “xavfsiz vayron qilish” nomi ostida harbiy va fuqaroviy o‘rtasidagi barcha chegaralar yo‘q qilindi.
Shifoxonalar, maktablar, universitetlar, masjidlar va hatto gumanitar yordam karvonlari nishonga olindi, natijada G‘azo amalda ulkan vayronagarchilik laboratoriyasiga aylandi.
Maydoniy hisobotlarga ko‘ra, uy-joylarning yarmidan ko‘pi butunlay vayron qilingan va G‘azoning shimoliy hududlarining katta qismi yashash uchun yaroqsiz holga kelgan. Bu jarayonda, murakkab tunnel tarmog‘i va noan’anaviy shahar jang taktikasiga tayangan falastinlik qarshilik kuchlari ayrim qattiq javoblar bergan bo‘lsa-da, G‘arb davlatlarining siyosiy va harbiy ko‘magiga tayangan ulkan vayronkor mashina qarshisida asosan mudofaa holatida qolib ketdi.
Biroq bu bombardimon oddiy va vaqtinchalik insoniy fojia emas edi. Falokatning chuqurligi an’anaviy urush doirasidan chiqib, tizimli zo‘ravonlik hududiga kirgan raqamlarda namoyon bo‘ladi. Falastinlik tinch aholining halok bo‘lganlar soni 65 mingdan oshdi, ularning 70 foizidan ko‘prog‘ini ayollar va bolalar tashkil etadi. 166 mingdan ortiq kishi yaralandi; ularning ko‘pchiligi tana a’zolaridan ayrilgan va davolanish imkonisiz, yarim jon holatda tashlab qo‘yilgan.
G‘azoning deyarli barcha 2,3 million aholisi majburan ko‘chirilgan, ularning ko‘plari vaqtinchalik boshpanalarini bir necha bor tark etishga majbur bo‘lgan. Bu ommaviy ko‘chish faqat bombardimonlar oqibati emas, balki hududlarni majburiy bo‘shatish va G‘azo yerlarining yaxlitligini yo‘q qilishga qaratilgan ongli va rejalashtirilgan siyosatning bir qismi edi.
Raqamlardan ham muhimrog‘i, bu urush qamal, ocharchilik va kasalliklar orqali jim genotsid qiyofasini oldi. Oldin ham hayotni chidab bo‘lmas darajaga olib kelgan G‘azoning 17 yillik qamali, urush davrida eng ayanchli bosqichiga yetdi. Oziq-ovqat, toza ichimlik suvi, yoqilg‘i, elektr va dori-darmonlarga to‘liq kirishning to‘xtatilishi, BMT tomonidan insoniy falokat deb atalmish dahshatli holatni yuzaga keltirdi.
Bolalar asta-sekin ochlikdan halok bo‘lmoqda, bemorlar ko‘chirish imkoni yoki tibbiy jihozlar yo‘qligi sababli jon bermoqda, yuqumli kasalliklar esa zich joylashgan qochqinlar lagerlarida nazorat qilib bo‘lmaydigan tezlikda tarqalmoqda. Bu holat urush endi faqat front chiziqlari bilan cheklanmaganini, balki butun bir genotsidning jismoniy va ruhiy qatlamlariga chuqur kirib borganini ko‘rsatadi.
Bu hujum kuchli axborot va media urushi bilan hamroh bo‘ldi. G‘azoni jahon nigohidan yashirish, jurnalistlarni nishonga olish va jinoyatlarni hujjatlashtirishga yo‘l qo‘ymaslik bularning barchasi haqiqatni yashirish ga qaratilgan keng strategiyaning bir qismi edi. Bunga javoban, falastinlik qarshilik kuchlari maydoniy suratlar va hisobotlarni tarqatib, og‘riq, bardoshlilik va matonat haqidagi rivoyatni dunyo jamoatchiligiga yetkazdi va bu global jamoatchilik fikriga chuqur ta’sir ko‘rsatdi.
Xulosa qilib aytganda, bu urush sionistik rejimning xavfsizlik diskursi shunday bosqichga yetganini ko‘rsatdiki, unda o‘zini himoya qilish tushunchasi bir xalqni jismonan yo‘q qilish va uning hayotiy sharoitlarini butunlay barbod etishga qaratilgan tashkil etilgan loyihaga aylangan. Xalqaro huquq mutaxassislari buni tizimli genotsid deb atamoqda. G‘azo tarixidagi bu sahifa qisqa muddatli to‘qnashuv sifatida emas, balki bosib olish va qarshilikning yangi boblari sifatida qayd etiladi rejalashtirilgan yo‘q qilish soyasida tik turgan bir xalq haqidagi bob sifatida.
