Mufti Abu Horis, Karachidagi Jomi’a Islamiyya Makhzan-ul-Ulum bitiruvchisi.
Holatni bilganlar yaxshi tushunadiki, Pokistonda ikki yirik kuch (Pokiston Tolibon Harakati va harbiy tashkilotlar) o‘rtasidagi qurolli to‘qnashuvlar va urushlar eng yuqori darajaga yetgan. Shu bilan birga, bu ikki tomon axborot va targ‘ibot maydonida ham juda faol va harakatda.
Bir tomondan, Pokiston Tolibon Harakatining mujohidlari har kuni o‘nlab xavfsizlik kuchlarini yo‘q qilayotgan bo‘lsa, boshqa tomondan, xavfsizlik tashkilotlari ham mamlakat bo‘ylab ushbu guruhga qarshi muntazam ravishda operatsiyalar va hujumlar o‘tkazmoqda. Xullas, hozirda Pokiston hududi, ayniqsa, Xaybar Paxtunkva shtati, urush maydoniga aylangan. Bugungi holat 2013-yildagiga qaraganda yanada xavfli va inqilobiyroq.
Mamlakatning siyosiy va harbiy sharoiti deyarli Ashraf G‘ani boshqaruvidagi Afg‘onistonning so‘nggi kunlaridagi holatga o‘xshab qoldi. O‘sha davrda Ashraf G‘ani boshqaruvi ikkita masalaga alohida e’tibor qaratdi, va aynan shu ikki masala har qanday boshqaruvning qulashiga olib keladi.
Birinchi qadam:
Ashraf G‘ani ma’muriyati kuchini yo‘qotib, Tolibon bilan kurashish qobiliyatidan mahrum bo‘lgan joyda, o‘z g‘azabini begunoh aholi ustidan to‘kardi.
Ular havodan noaniq hujumlar uyushtirar, bozorlarni, masjidlarni va ommaviy joylarni nishonga olar, aholini qo‘rqitish va Tolibonga bo‘lgan qo‘llab-quvvatlovni oldini olish maqsadida o‘z kuchini haddan ziyod ishlatar edi. Ammo afg‘on xalqining diniy va milliy g‘ururiga qoyil qolish kerakki, ular bunday zulmga qaramay, Tolibonga qarshi hukumatni qo‘llab-quvvatlamadi.
Bugungi kunda esa Afg‘oniston tinchlik va barqarorlikni saqlab qolgan, bu hatto Yevropa va Amerika tarixida uchramaydi.
Pokiston hukumati hozir xuddi shunday zulmlar orqali Ashraf G‘anining noto‘g‘ri siyosatini qabilalar hududida davom ettirmoqda. Masalan, Xaybar vodiysidagi bir bozorda havo hujumi vaqtida ko‘plab begunoh aholi, shu jumladan maktab va madrasadagi bolalar, nishonga olindi.
Xuddi shunday hujumlar Shimoliy va Janubiy Vaziriston hududlarida ham kuzatilmoqda. Bu yerda ko‘plab begunoh insonlar, jumladan ayollar, bolalar va qariyalar halok bo‘lishmoqda. Agar Pokiston aholisi, xususan, Xaybar Paxtunkva aholisi bu zulmlarga qarshi tursa, afg‘onlar Ashraf G‘aniga qarshi turganidek, yaqin kelajakda Pokistonda ham barqarorlik va islomiy boshqaruv qaror topadi, inshaalloh.
Ikkinchi qadam:
Ashraf G‘ani boshqaruvi Tolibon haqida keng axborot kampaniyasi o‘tkazib, ularni yomonotliq qilishga uringan edi. Ammo bu reklama kampaniyalari ularga foyda keltirdimi? Ularning buzilgan boshqaruvi saqlanib qoldimi? Bugungi kunda Tolibon qayerda, ularni yomonlaganlar qayerda?
Pokiston hukumati ham aynan shunday siyosatni qabul qilgan. Ular turli propaqandalar orqali Tolibonni yomonotliq qilishga urinmoqda. Masalan, ular mufti Nur Valiy Mahsud Abu Osimning ovozli xabarlarini tarqatib, Tolibon harakati Afg‘onistondan boshqarilayotganini da’vo qilishmoqda.
Pokiston hukumati va uning hisoblari shuni anglab yetishi kerakki, ushbu siyosatlar faqatgina Tolibon harakatining kuchayishiga olib keladi. Shu sabab, axborot maydonida asossiz da’volar qilish o‘rniga, ular mantiqiy harakat qilishi lozim.
