Sayfuddin
Insoniyat bu insoniyatning yashab qolishi, izzati va qadr-qimmatini shakllantiradigan buyuk qadriyatdir. Har qanday jamiyatda, fitrat va shariat talablariga ko‘ra, inson hayoti ayniqsa ayollar va bolalar hayoti eng muqaddas va himoyalangan qadriyat hisoblanadi. Ammo afsuski, urush va to‘qnashuvlarning qizg‘in maydonlarida ko‘plab tajovuzkor tomonlar bu qadriyatlarni qayta-qayta oyoq osti qilib, begunoh insonlarni qonli bombardimonlar qurboniga aylantirmoqda.
Shu munosabat bilan, kecha oqshom yana bir bor Pokistonning tajovuzkor armiyasi tomonidan Kunar viloyati markaziga qarashli Asadobod hududida tinch aholi uylariga artilleriya zarbalari berildi. Ushbu hujumlar natijasida kamida bir kishi shahid bo‘ldi, yana bir necha kishi jarohat oldi hamda odamlarning uy-joylari va mulklari zarar ko‘rdi. Bu fojia faqat bir oilani emas, balki butun insoniyat vijdonini larzaga soladi. Bu hodisa butun Afg‘oniston xalqini g‘amga botirdi va Islomiy Amirlik mudofaa kuchlari orasida qasos ruhini yanada kuchaytirdi. Bunday hodisalarning davom etishi shuni ko‘rsatadiki, bu oddiy bir voqea emas, balki takrorlanib kelayotgan jarayondir.
Bunday hujumlar, ayniqsa tinch aholi, xususan ayollar va bolalar nishonga olinadigan bo‘lsa, insoniyatga qarshi ochiq jinoyat va urush jinoyati hisoblanadi. Tinch aholining hayoti, xavfsizligi va sha’ni har doim himoyalangan bo‘lishi kerak. Himoyasiz insonlarga zarar yetkazadigan har qanday hujum mutlaqo qabul qilinmaydi. Bu kechirilmas hodisalar shuni ko‘rsatadiki, Pokiston rejimining tajovuzkor armiyasi urush qoidalarini buzishda davom etmoqda va inson hayotiga qiymat bermaydi.
Urush begunoh insonlarning uylariga yetib borganda, u allaqachon urush qoidalari doirasidan chiqib ketadi. Xalqaro qonunlar va insoniy tamoyillarga ko‘ra, tinch aholi har qanday sharoitda himoyalanishi lozim. Ayollar va bolalarni nishonga olish nafaqat axloqiy og‘ish, balki ochiq insoniy va urush jinoyati ham hisoblanadi. Hech qanday sabab yoki bahona bunday amallarni oqlay olmaydi.
Shuningdek, Pokistonning harbiy rejimi allaqachon ko‘p marotaba Afg‘oniston havo hududini buzib, tinch hududlar, uylar va jamoat inshootlarini bombardimon qilishni davom ettirib kelmoqda. Bu kabi takroriy tajovuzlar nafaqat mustaqil davlat suverenitetining buzilishi, balki xalqaro qonunlar va inson huquqlariga ham hurmatsizlik hisoblanadi. Hech bir jamiyatda u islomiy bo‘ladimi yoki bo‘lmasin bunday urush jinoyatlari urushning bir qismi sifatida qabul qilinmaydi, balki unga qarshi jiddiy choralar ko‘riladi.
Ayollar va bolalarni bombardimon qilish har qanday uyg‘oq vijdon rad etadigan nihoyatda jirkanch amaldir. Bu ish nafaqat jismoniy zarar yetkazadi, balki jamiyatning ruhiy va psixologik holatiga ham chuqur ta’sir ko‘rsatadi. Urush olovida o‘z farzandlari va oila a’zolarini yo‘qotgan ota og‘ir dard bilan yashashga majbur bo‘ladi. O‘z farzandlari va yaqinlarini yo‘qotgan onalar esa umrining oxirigacha tuzatib bo‘lmas qayg‘u bilan yashaydi.
Shu sababli, xalqaro hamjamiyat, inson huquqlari tashkilotlari va adolatparvar institutlarning zimmasida bunday amallarga qarshi sukut saqlamaslik mas’uliyati bor. Sukut zulmni qo‘llab-quvvatlash demakdir. Adolat esa faqatgina bunday jinoyatlarni sodir etganlar javobgarlikka tortilganda qaror topadi. Agar bu jarayon davom etsa, nafaqat insoniy qadriyatlar zarar ko‘radi, balki global tartib asoslari ham zaiflashadi.
