Ajmal
Afg‘oniston mintaqadagi shunday davlatlardan biridirki, u jadal sur’atlar bilan barqarorlik va obodlik sari odimlamoqda. Shu bilan birga, mamlakat maqbul davlat boshqaruvi va muvozanatli tashqi siyosat yo‘lidan ham izchil va tezkor ravishda bormoqda hamda bu yo‘lda sezilarli natijalarni namoyon etmoqda. Ammo tarix davomida Afg‘onistondagi beqarorlik va notinchlikdan foydalanib, o‘zlarining noqonuniy manfaatlariga erishishga intilib kelgan ayrim davlatlar, ayniqsa Afg‘onistonning qo‘shnilari, bu ijobiy taraqqiyot va barqarorlikni qo‘llab-quvvatlash o‘rniga, mavjud ijobiy vaziyatni salbiy tomonga burishga urinmoqda. Ular endigina tinch nafas ola boshlagan mazlum afg‘on xalqini yana o‘zlarining noto‘g‘ri siyosati va aralashuvlari qurboniga aylantirishga harakat qilmoqda.
Afsuski, Pokiston bu guruhning boshida turibdi. Bu mamlakatning harbiy rejimi na o‘z xalqi va oddiy fuqarolariga rahm-shafqat ko‘rsatmoqda, na uzoq yillik urushdan chiqqan Afg‘oniston xalqining tinch hayotini ko‘ra olmayapti. Shu sababli u o‘zining vositachi yollanma kuchlari, yovuzlik va fasod guruhlari hamda yollangan militsiyalari orqali vaziyatni yanada keskinlashtirishga doimo urinib kelmoqda.
Bu yerda tanqidning asosiy nishoni, avvalo, islomiy tuzumdan qochgan ayrim arbakiylar, yovuzlik va fasod guruhlari hamda o‘zlarini afg‘on deb ataydigan, biroq nima uchun boshqalarning qurolini ko‘tarish uchun yelkalarini ijaraga berayotgan shaxslarga qaratiladi. Nega ular o‘z mamlakatini beqarorlashtirish uchun Pokiston armiyasi va panjob rejimi bag‘riga panoh izlamoqda? Biroq Pokiston ham shuni anglab yetishi kerakki, inson o‘z yurti, xalqi va qadriyatlariga sodiq bo‘lmasa, boshqalarning qadriyatlari va manfaatlarini ham himoya qila olmaydi. Bunday shaxslar faqat vosita sifatida foydalaniladi va vazifa tugagach, yana eski rejalar axlatxonasiga uloqtiriladi.
Respublika davrida ham yovuzlik va fasod guruhlari, respublikaning buzuq kuchlari va harbiy rejimning yollanma askarlari barqarorlik, adolat va vatanparvarlik haqida balandparvoz shiorlarni doimo ilgari surgan, Tolib mujohidlari va Islomiy Amirlikning harbiy frontlarini esa IShID va Pokistonning yollanmalari yoki qullari deb atagan. Ammo so‘nggi voqealar va g‘alabalar shuni ko‘rsatdiki, bugungi hukmdorlar va tuzum ushbu mamlakatning asl farzandlari orasidan shakllangan. Pokiston rejimiga qarshi eng baland ovozda shiorlar hayqirganlar esa birinchi bo‘lib Pokiston aviakompaniyalarining samolyotlarida Islomobodga, o‘z xo‘jayinlari huzuriga uchib ketishdi.
Shunga qaramay, ularga nisbatan ham shu qadar adolatsizlik qilindiki, Islomoboddagi va boshqa hududlardagi xo‘jayinlari ular uchun joy topib bermadi. Natijada ular Amerika va Yevropaga yo‘l olishdi va u yerda o‘zlarining korrupsiya orqali orttirgan mablag‘lari evaziga yuborilgan dollarlar hamda bank hisoblarini izlashga kirishdilar.
Har qanday holatda ham, Pokiston rejimining bunday harakatlarda uzoq va qora tarixi bor. Bu rejim doimo qo‘shnilariga qarshi ishlatish uchun vositachi guruhlar va yollanma kuchlarni tarbiyalab, ulardan foydalanib kelgan. Yangi hisobotlar va mavjud dalillar shuni ko‘rsatmoqdaki, ushbu rejim hozir yana Balujiston va boshqa hududlarda arbakiylar, o‘g‘rilar, jinoyatchilar hamda boshqa yollanma qotillarni tashkil etish va to‘plashga urinmoqda. Maqsad — ularni pul va boshqa va’dalar evaziga Afg‘onistonga yuborish hamda mamlakatda beqarorlik va tartibsizlik yaratish uchun ulardan foydalanishdir.
Pokistonning bu yovuz maqsadi faqat Afg‘onistondagi vaziyatni izdan chiqarish bilan cheklanmaydi, balki butun mintaqadagi vaziyatga qarshi qaratilgan buzg‘unchi reja hamdir. Shu sababli xalqaro hamjamiyat va mintaqa davlatlari bunday siyosiy ikkiyuzlamachilikdan ogoh bo‘lishlari kerak.
Islomiy Afg‘oniston Amirligi bu boradagi o‘z mas’uliyatini jasorat va qat’iyat bilan ado etib kelmoqda. Bir necha bor Pokiston harbiy rejimi xayoliy chegara bo‘ylab yuborgan yollanma kuchlarga qarshi chora ko‘rildi va ularning hatto Islomiy Amirlik suveren hududiga kirishiga ham yo‘l qo‘yilmadi. Bu borada ijtimoiy tarmoqlar va ommaviy axborot vositalarida ham turli xabarlar mavjud. Ammo savol shuki: Afg‘oniston qachongacha mintaqa va dunyo davlatlarining siyosiy o‘yinlari qurboni bo‘lib qolishi kerak?
Mintaqa va dunyo davlatlari Pokistonning bunday ikkiyuzlamachiligi va yovuzligiga qarshi birlashishi hamda harbiy rejimga uning bu yovuz rejalari Afg‘oniston o‘rniga oxir-oqibat Pokistonning ichki holatiga ta’sir ko‘rsatishini tushuntirishi zarur. Aks holda, mamlakatdagi beqarorlik va bo‘linish Pokiston xalqi va hududlarida avvalgidan ham og‘irroq vaziyatni yuzaga keltirishi mumkin.
Bugun yana o‘z hayotini Pokiston rejimining qo‘llab-quvvatlashiga bog‘layotgan o‘sha yovuzlik va fasod guruhlari, yollanma kuchlar hamda arbakiylar shuni bilishlari kerakki, Afg‘oniston endi Respublika davridagi Afg‘oniston emas. U xalqaro yovuz loyihalar sinovdan o‘tkaziladigan laboratoriya emas. Bugun bu yerda mas’uliyatli va qudratli tuzum hukm surmoqda. Bu yerda endi har bir qadam va har bir harakat hisob-kitob bilan amalga oshiriladi.
Eng ma’quli Alloh taolodan hidoyat so‘rab, Afg‘oniston tuprog‘i, xalqi va unda qaror topgan barqarorlikni izdan chiqarishga qaratilgan muvaffaqiyatsiz urinishlardan voz kechish, begonalarning, xususan Pokiston rejimining bag‘ridan ajralib, o‘z yurtlarida izzatli va mas’uliyatli hayotning shirinligini tatib ko‘rishdir. Aks holda, ular o‘zlarining va xo‘jayinlarining barcha orzu-umidlarini avvalgidek o‘zlari bilan birga go‘rga olib ketadilar.
Pokiston rejimi terrorchi va jinoyatchi guruhlarni tayyorlash hamda moliyalashtirish o‘rniga, o‘z mamlakatidagi ichki va xavfsizlik holatiga e’tibor qaratishi hamda o‘z xalqi bilan muloqot va kelishuvga tayyor bo‘lishi kerak. Chunki Pokiston xalqi ham endi har kuni ushbu rejimning askarlari va politsiya xodimlari dafn marosimlariga guvoh bo‘lishga chiday olmaydi. Pokiston ommaviy axborot vositalari ham armiya tomonidan axborotni tarqatish va yoritishga qo‘yilgan keskin cheklovlar sababli mamlakatdagi barcha kamchiliklar va xavfsizlik muammolarini yashirish imkoniga ega emas.
