Ahram Xon
1969-yil 21-avgust kuni avstraliyalik xristian Dennis Maykl Quddusda Al-Aqso masjidida 800 yillik tarixiy minbarga o‘t qo‘ydi, bu masjidning tomini ham zarar yetkazdi. Ushbu voqea Islom dunyosida katta xavotir uyg‘otdi. Falastinning bosh muftiyi Amin al-Husayni keskin norozilik bildirib, barcha islom davlatlarini bu harakatga qarshi qat’iy pozitsiya egallashga chaqirdi.
Muftiyning da’vati ortidan Saudiya Arabistoni va Marokash rahbarlik qilishdi va ularning sa’y-harakatlari bilan musulmon davlatlarining rahbarlari Rabot shahrida yig‘ilishdi. 1969-yil 25-sentabrda Islom davlatlari rahbarlari konferensiyasi rasman tashkil etildi va olti oydan keyin Saudiya Arabistoni Jiddada Islom davlatlari tashqi ishlar vazirlarining birinchi yig‘ilishini o‘tkazdi. 1972-yilda Islom Hamkorlik Tashkiloti (OIC) rasmiy tashkilot sifatida faoliyat boshladi va tashqi ishlar vazirlari yig‘ilishi har yili, rahbarlar yig‘ilishi esa uch yilda bir marta o‘tkazilishi belgilandi.
Islom Hamkorlik Tashkiloti nizomi islomiy va iqtisodiy qadriyatlarni saqlash, islom davlatlari o‘rtasida birdamlikni mustahkamlash, ijtimoiy, iqtisodiy, madaniy, ilmiy va siyosiy hamkorlikni kengaytirish hamda ilm-fanni rivojlantirishga urg‘u berardi. Ammo, afsuski, bu tashkilot musulmonlar huquqlari va islomni qo‘llab-quvvatlashda samarali choralarni ko‘rmagan va uning faoliyati asosan bir necha yig‘ilishlar o‘tkazish bilan cheklangan.
Al-Aqso va Falastinga bo‘lgan tajovuzga javoban tashkil etilgan bu tashkilot bugungi kunda Falastindagi jinoyatlar va musulmonlarning genotsidi oldida sukut saqlamoqda va bu masalalar bo‘yicha hech qanday munosabat bildirmayapti. Aksincha, bu tashkilot musulmon davlatlari ishlariga aralashish va ularning orasida bo‘linish yaratish vositasiga aylangan.
O‘zini islomiy tamoyillarni qo‘llab-quvvatlovchi tashkilot sifatida ko‘rsatadigan bu tashkilot endi Malala Yusufzoy kabi shov-shuvli shaxslarga o‘z qarashlarini erkin ifoda etish uchun imkon yaratmoqda. Malala Yusufzoy, o‘z obro‘sini G‘arb ommaviy axborot vositalari orqali olgan, avvalgi chiqishlarida islom va islomiy qadriyatlarga qarshi bayonotlar bergan. Uning bu so‘zlari nafaqat musulmonlarni, balki no-musulmonlarni ham xafa qilgan.
Malala o‘z nutqlarida hijob va niqobni «Qadimiy davr ramzi» deb atagan, bu nafaqat islomiy qadriyatlarga, balki musulmon ayollarga ham hurmatsizlik hisoblanadi. Bundan tashqari, u soqolni «Fir’avnning ramzi» deb atagan, bu islomda hurmat va sunnatning belgisidir.
Malalaning G‘arbiy tashkilotlar, xususan, BBC bilan aloqalari va uning islomiy ta’limotni kamsituvchi bayonotlari uni anti-islom targ‘iboti uchun vosita ekanligini yanada tasdiqlaydi. Uning «Men Malalaman» kitobi ham islomga qarshi haqoratli bayonotlarga to‘la.
Agar u haqiqatan ham afg‘on ayollari holatidan xavotirda bo‘lsa, islomiy va afg‘on qadriyatlariga hurmat ko‘rsatishi kerak edi. G‘arb tomonidan afg‘on ayollari huquqlari masalalarining ko‘tarilishi islomiy madaniyatni zaiflashtirish va uni G‘arb manfaatlariga mos ravishda o‘zgartirish uchun vositadir.
Shuningdek, Malalaning CIA agentlari bilan yashirin uchrashuvlari mavjudligi va ular maqsadi islom va musulmonlarni zaiflashtirish ekanligi haqida dalillar mavjud.
Malala Yusufzoyning Islom Hamkorlik Tashkiloti kabi yig‘ilishlarda ishtiroki norozilik bilan qarshi olinishi kerak. Bu tashkilot islomiy tamoyillarni haqorat qiladigan shaxslarni taklif qilishdan voz kechishi lozim. Bunday shaxsni qo‘llab-quvvatlash nafaqat islomga zarar yetkazadi, balki G‘arb manfaatlarini mustahkamlaydi.
Islom Hamkorlik Tashkilotining musulmonlar masalalari va ularning huquqlari bo‘yicha ikkiyoqlama siyosati ushbu tashkilotning samimiy emasligi va musulmonlar huquqlarini qo‘llab-quvvatlashda zaifligini ko‘rsatadi. Bu tashkilot Falastin va Afg‘onistondagi ayollar huquqlari kabi masalalarda bir xil munosabat bildirmagunicha, uning global darajadagi haqiqiy ta’siriga ishonish qiyin.
