Doktor Homom Xon
Armiyaning 1971-yilda bengal musulmonlariga qarshi olib borgan jihodi:
Bir tomondan Pokiston armiyasi mushrik kofirlarga qarshi urushlarda qo‘rqoqlik va nomussizlikning uyatli namunalarini namoyish etgan bo‘lsa, boshqa tomondan ayni shu qonxo‘r va buzuq armiya urush davomida himoyasiz bengal musulmonlariga shunday shafqatsizlik bilan hujum qilganki, go‘yo uning asl jihodi aynan shu bo‘lgan.
25–26-dekabr kechasida Dakka shahri artilleriyaning eng og‘ir va vahshiyona o‘qqa tutilishiga duchor bo‘ldi. Natijada ko‘plab himoyasiz tinch aholi halok bo‘ldi. Shuningdek, sentabr va oktabr oylarida Dhumghat hududida mahalliy aholi safga tizilib, Firing Squad deb ataluvchi maxsus qatl guruhlari tomonidan otib o‘ldirildi. 1971-yil 28-mart kuni general-leytenant Yaqub Xonning buyrug‘i bilan Komilla harbiy garnizonida bir kunning o‘zida 17 nafar bengal ofitseri va 915 nafar bengal askari qatl etildi.
Bundan tashqari, Sold Anasi hududida ham taxminan 500 kishi o‘ldirildi.
Mashhur bengal yozuvchilari, shifokorlari, muhandislari, professorlari va siyosatchilari ketma-ket nishonga olinib qatl qilindi. Umuman olganda, Bengal xalqi boshiga zulm va dahshatning qora hamda qonli sahifalari yozildi.
Bangladesh hukumati urush davomida armiya tomonidan uch million bengallik o‘ldirilganini da’vo qilgan edi. Holbuki, Pokiston armiyasi Bosh shtabi (GHQ) 1972-yilda o‘zi 26 ming bengallikning o‘ldirilganini tan olgan. Bangladesh hukumatining uch million qurbon haqidagi da’vosi mubolag‘ali ko‘rinsa-da, qurbonlar soni yuz minglab bo‘lganini inkor etib bo‘lmaydi.
Chunki brigada generali Iqbolur Rahmon Sharif Hamudur Rahmon komissiyasi oldidagi guvohligida aytishicha, armiyaning yuqori martabali amaldorlaridan biri bo‘lgan general Gul Hasan harbiy markazlarni ko‘zdan kechirar ekan, askarlardan shunday deb so‘rardi:
How many Bengalis have you shot?
Qancha bengallikni otib o‘ldirdingiz?
Armiyaning Bengaldagi jinoyatlari faqat qirg‘inlar bilan cheklanmagan. 1857-yildagi voqealarda bo‘lgani kabi, ko‘plab bengal ayollari va qizlari ham jinsiy tajovuzga uchragan. Bangladesh hukumati taxminan 200 ming ayol zo‘ravonlik qurboni bo‘lganini da’vo qilgan. Bu hodisalar shu qadar keng tarqalganki, deyarli har bir ofitser va askar bundan xabardor bo‘lgan, ko‘plari esa bevosita ishtirok etgan.
Podpolkovnik Aziz Ahmad Xon Hamudur Rahmon komissiyasiga bergan guvohligida harbiylar orasida quyidagi gap mashhur bo‘lganini aytgan:
“When the Commander (Lt. Gen. Niazi) was himself a raper, how could we be stopped!”
Qo‘mondonimizning o‘zi (general Niyoziy) ayollarga tajovuz qilayotgan bo‘lsa, bizni bundan kim to‘xtata olardi?
Bundan tashqari, bengal musulmonlarining mol-mulki ham armiya talon-torojidan omon qolmagan. General Rao Farmon Aliyning aytishicha, general Niyoziy Sharqiy Pokistonga kelib, qo‘mondonlikni qo‘lga olgan zahoti shunday degan:
Nega oziq-ovqat tanqisligi haqida eshityapman? Axir bu yerda odamlarning sigir-u echkilari bor-ku! Bu dushman hududi, xohlaganingizni oling! Biz Birmada ham (Ikkinchi jahon urushi davrida) shunday qilganmiz.
Generallarning ana shunday rag‘batlantirishi oqibatida ofitserlar va askarlar tintuv operatsiyalari vaqtida keng ko‘lamli talonchilik bilan shug‘ullandilar. Ayrim hollarda harbiy baraklar tekshirilganda, Hamudur Rahmon komissiyasi hisobotiga ko‘ra, ulardan televizorlar, muzlatkichlar, konditsionerlar, yozuv mashinkalari, oltin buyumlar, soatlar va boshqa ko‘plab qimmatbaho narsalar topilgan.
Yana bir voqeada 57-brigada qo‘mondoni brigada generali Jahonzeb Arbob to‘rt nafar polkovnik va bir mayor bilan birgalikda Sirajganj Milliy banki xazinasidan 13,5 million rupiyani o‘g‘irlab ketgan. Bu o‘g‘rilikning siri Paksi ko‘prigida bir JCO tasodifan talon-toroj qilingan boyliklarni olib ketayotgan avtomobilni tekshirganda fosh bo‘lgan.
Bundan tashqari, yuqori martabali generallar ham talonchilik va moliyaviy korrupsiyaga aralashgan edi. Polkovnik Bashir Ahmad Xonning guvohligiga ko‘ra, general-mayor Muhammad Jamshidning rafiqasi Dakkani tark etayotganda katta miqdordagi o‘g‘irlangan naqd pulni G‘arbiy Pokistonga olib ketgan. General Niyoziy esa urushga e’tibor qaratish o‘rniga butun vaqtini pan mahsulotlari kontrabandasi bilan shug‘ullanishga sarflagan.
Aslida, 1857-yilda Dehli musulmonlarining uylarini, hatto karavotlarigacha talon-toroj qilgan askarlarning avlodlaridan bunday past va tuban qilmishlar sodir bo‘lishi unchalik ham ajablanarli emas edi.
