Duktur Homam Xon
Xulosa
Pokiston armiyasi tarixining yana ko‘plab qorong‘i sahifalari mavjud bo‘lib, inshaalloh, kelgusida ularga ham alohida to‘xtalamiz. Ammo bu yerda bayon etishga harakat qilingan haqiqatlar taqdim etilgan tafsilotlar orqali endilikda yetarlicha oydinlashgan, degan umiddamiz. Ushbu armiyaning tarixi va mafkurasini anglagan har qanday hushyor va idrokli inson Kobuldagi shifoxonaning bombardimon qilinishi yoki Xaybar Paxtunxva va Balujistondagi sudsiz qotilliklar, majburiy g‘oyib qilinishlar hamda odam o‘g‘irlash voqealaridan hayratga tushmaydi.
Shuningdek, agar ushbu armiya o‘tgan yillar davomida Svatdan Vaziristongacha bo‘lgan hududlarda o‘nlab emas, balki yuzlab masjid va diniy madrasalarni vayron qilgani; millionlab musulmonlarni o‘z yurtini tark etishga majbur etgani; havo va artilleriya hujumlari orqali minglab begunoh musulmonlarni shahid qilgani; ichki hujumlar uchun josuslik qilgani va yuzlab musulmonlarning qon to‘kilishida bevosita ishtirok etgani; qishloq va aholi maskanlarini yoqib yuborgani, bozorlarni vayron qilgani; haqgo‘y ulamolarni yalang‘och qilib, ularga vahshiyona qiynoqlar qo‘llagani; shariat tarafdorlarini safga tizib o‘qqa tutgani; uylar va oilalar daxlsizligini poymol etib, mujohidlarning onalari, opa-singillari va qizlarini o‘g‘irlab ketgani aytilsa ham, buning ajablanarli joyi bo‘lmaydi.
Svat, Buner, Dara Adamxayl va boshqa hududlarda xalqning mol-mulkini uylaridan talon-toroj qilib, yuk mashinalarida olib ketgan; ummat mujohidlarining farzandlarini ko‘cha va chorrahalarda yerga sudragan; razvedka qamoqxonalarida ularga mislsiz zulm va qiynoqlarni ravo ko‘rgan, hatto ularning ruhiyatini sindirish maqsadida Alloh taoloning muqaddas Zotiga haqorat qilishdan ham tiyilmagan.
Shubhasiz, bularning hech biri ajablanarli emas. Asl ajablanarlisi shundaki, hanuz ayrim sodda mo‘minlar bu armiyani «o‘z armiyasi» deb biladi va undan yaxshilik kutishda davom etadi. Holbuki, Britaniya mustamlakachiligi uni o‘zining o‘ng qo‘li deb bilgan. U bir zamon Dehlida ulamolar va mujohidlarning qonini to‘kkan bo‘lsa, boshqa bir payt Svat va qabila hududlarida shunday qilgan; goh Bengalda insoniy qadr-qimmatni poymol etgan, goh Balujistonda; bir kuni Angliya uchun Bag‘dodni egallagan bo‘lsa, boshqa kuni Falastinni yahudiylarga topshirishga xizmat qilgan; bir davr Usmoniy xalifaligining qulashida ishtirok etgan bo‘lsa, boshqa davrda Afg‘oniston Islom Amirligiga qarshi urush olib borgan.
Shunday sharmandali va zolim armiyani «o‘zimizniki» deb bilish yoki undan yaxshilik kutish qanday ma’noga ega? Bu armiya na mening, na sizning armiyangizdir. U Angliya manfaatlarining qo‘riqchisi, ingliz tuzumining himoyachisi hamda ingliz tamadduni va madaniyatining posboni hisoblanadi.
Dehli va Bengal musulmonlarining kelajagi ham aynan mana shu kurash bilan chambarchas bog‘liq. Shuning uchun Hinddan Xurosongacha bo‘lgan har bir mo‘min inson do‘st bilan dushmanni to‘g‘ri tanishi, o‘z bilan begonani farqlashi va bu kurashni o‘zining kurashi deb bilishi zarur. U Allohning do‘stlarini do‘st tutish va Allohning dushmanlariga dushmanlik qilish burchini ado etsin.
Alloh taolodan haqni tanish va unga ergashish, botilni tanish va undan yiroq bo‘lish tavfiqini barchamizga ato etishini so‘raymiz.
Omin.
